Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2021/15178 · K. 2023/1561

3. Ceza Dairesi         2021/15178 E.  ,  2023/1561 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2892 E., 2019/1293 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 inci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2017/7 Esas, 2018/291 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının birinci cümlesi delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mahsubuna karar verilmiştir. 2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.07.2019 tarihli ve 2018/2892 Esas, 2019/1293 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturmasına rağmen silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek şeklinde kabulü ile hüküm kurulması aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından davanın yeniden görülmesi sebebi yapılmamakla birlikte, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir 3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özet olarak; 1- İddia olunan eylem tarihleri itibariyle yargı kararı ile belirlenmiş terör örgütünün bulunmadığına, bu tarihten önceki eylemlerin suç sayılmaması gerektiğine, 2- Hiyerarşik yapıya dahil olmadan sohbetlere katılınmış olunması, gazete aboneliği gibi eylemlerin müspet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine, 3- Delillerin yetersiz olduğu, delillerden ziyade varsayıma dayalı yargılama yapıldığına, 4- Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, 5- Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, 6- Delillerin yetersiz olduğuna, 7- Sanığın yapı ile temas halinde bulunduğu döneme dair bildiklerini isim bildirerek anlattığına ve temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Tanık beyanları uyarınca sanığın örgütle bağlantılı olduğu, örgütün sohbet ve etkinliklerine katıldığı, yapıya ait evlere gıda yardımında bulunduğu, sanığın örgütle iltisakı nedeniyle KHK ile kapatılan Isparta Sanayici ve İş Adamları Derneğine üye olduğu ve 10.05.2016 tarihli dilekçe ile üyelikten ayrılmak istediğini beyan ettiği, 11.05.2016 tarihli ve 2016/11 sayılı karar ile sanığın istifasının dernek tarafından uygun görülmesi suretiyle sanığın dernek üyeliğinden ayrıldığı, FETÖ/PDY şüphelileri ile ortak konaklama kaydı bulunduğunun tespit edildiği, yine aralarında FETÖ/PDY Isparta İl İmamı olduğu iddia edilen O.D.'nin de bulunduğu çok sayıda FETÖ/PDY şüphelisi ile ortak yurtdışı giriş çıkış kaydının bulunduğu, 2014 yılında çocuğunun örgütle iltisaklı okulda öğrenim gördüğü, 07.04.2017 tarihli araştırma tutanağına göre sanığın örgüt tarafından düzenlenen sohbetli toplantılara katıldığı yönünde duyumlar olduğunun bildirildiği, sanığın eylemlerinin örgüt üyeliğine konu olabilecek derecede çeşitlilik arz etmediği, sanığın örgüt içerisindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek örgütün amacına hizmet ettiği bir başka deyişle örgütün işleyişini kolaylaştırıcı faaliyette bulunduğu gözetilerek eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturmasına rağmen silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek şeklinde kabulü ile hüküm kurulması şeklindeki eleştiri sebebi dışında bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunun örgütle iltisaklı okulda eğitim görmesinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet yahut delil olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, esnaflar arasında düzenlenen sohbetlere, etkinliklere ve gezilere katıldığı, örgüt evlerinin gıda ihtiyacını karşıladığı, örgüte müzahir derneğe üye olduğu belirlenen, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında açıklandığı haliyle silahlı terör örgütüne üye olma suçunun unsurlarının oluşmasına rağmen silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu şeklindeki isabetli eleştiri sebebi dışında İlk Derece Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanığın, Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ile sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.07.2019 tarihli ve 2018/2892 Esas, 2019/1293 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 3. Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde karar verildi.