Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2021/15389 · K. 2024/2158

8. Ceza Dairesi         2021/15389 E.  ,  2024/2158 K. "İçtihat Metni" ¸ MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/81 E., 2015/23 K. SUÇ : Mühürde sahtecilik HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Posof Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2014 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Posof Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli kararıyla, sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fırkasının (a) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, Gürcistan ülkesinden ülkemize Türkgözü Kara Hudut Sınır Kapısı'ndan giriş yapan KPK 051 plakalı yolcu otobüsünde bulunan yolcuların pasaport işlemlerinin yapıldığı sırada Ermenistan vatandaşı olan sanık ...'ın şüpheli hareketlerde bulunması üzerine pasaportunda yapılan incelemede pasaportunun 30 uncu sayfasında bulunan giriş kaşesinin sahte olduğunun ve sanığın ülkemize giriş yasağı bulunduğunun tespit edildiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Olay tarihinde ülkemiz sınır kapısından girmek için gümrük bölgesinde pasaport kontrolünde beklemekte olan sanığa ait pasaportun resmi görevlilerce incelenmesinde, sanığa ait pasaportun 30 uncu sayfasında yer alan mührün sahte olduğu ancak ilk görüşte iğfal kabiliyetinin olmadığının değerlendirildiği, sanığın 10.10.2013 tarihinden beri ülkemize giriş yasağının olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla beraber, sahte mührün yer aldığı pasaportun Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce incelenmesi sonucunda düzenlenen 12.01.2015 tarihli uzmanlık raporunda sahte mühür ile damgalanan pasaportun aldatma kabiliyetinin olduğu ifade edilmiştir. 2.Mahkemece suça konu pasaportun ilgili sayfasında yer alan sahte mühür izi ile orjinal mühür izinin duruşma sırasında yapılan karşılaştırmasında, sahte mührün ilk görüşte iğfal kabiliyetinin olmadığı ve mührün sanık tarafından damgalanıp damgalanmadığı hususun da şüpheye yer bırakılmayacak şekilde kesin ve net olarak tespit olunamadığı dikkate alınarak sanık hakkında atılı suçtan beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Posof Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde karar verildi.