Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/15453 · K. 2021/18478

2. Ceza Dairesi         2021/15453 E.  ,  2021/18478 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükümlü hakkında Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/480 esas 2012/527 karar ve 12/09/2012 tarihli kararı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, kararın hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 2015/13378 esas 2016/8443 karar ve 18/05/2016 tarihli ilamı ile hükümlerin onanmasına karar verildiği, hükümlü vasisinin talebi ve Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın cezanın infazına devam edilip edilmeyeceği yönünde ek karar verilmesinin talep edilmesi üzerine mahkemenin 2012/480 esas 2012/527 karar ve 17/10/2016 tarihli ek kararı ile infazın durdurulmasına karar verildiği, hükümlü hakkındak... Prof. Dr. ...,Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesi'nin 23/11/2016 tarih ve 9031 sayılı raporuna göre, mahkemenin 2012/480 esas 2012/527 karar ve 21/12/2016 tarihli ek kararı ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 32/2. gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 32/2. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahkum olunan cezalarının süresi aynı olmak koşulu ile tamamının akıl hastalarına özgü koruma ve tedavi amaçlı olarak TCK'nın 57. maddesi uyarınca güvenlik tedbiri olarak çektirilmesine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 311. maddesinde belirtildiği üzere yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulmuş olup, bunlar hükümlünün daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkum edilmesini gerektirecek nitelikte olduğundan, yargılamanın yenilenmesi yoluyla duruşma açılarak, önceki hükmün iptali ile yeni bir hüküm kurulması gerektiğinden, dosya üzerinden verilen ek kararın hukuki sonuç doğurmayacağı, bu bakımdan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu ve buna göre hukuken varlık kazanmayan ve infaz kabiliyeti bulunmayan bir kararın da temyize konu edilmesi mümkün olmadığından, hükümlü ve vasisinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.