Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2021/15740 · K. 2023/5078

8. Ceza Dairesi         2021/15740 E.  ,  2023/5078 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2634 E., 2019/824 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Mahkumiyet İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sürmene Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Sürmene Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir. 3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.03.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine; hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme üzerine karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü; Mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporuna göre; sanığın eyleminin katılan tarafından arazi sınırına dikilen kazıkları yerinden alıp zarar vermeden katılanın arazisine bırakmaktan ibaret olduğu, eylemin bu haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 ncü maddesinde tanımlanan bir hakka dayanmaksızın özel kişilere ait taşınmaz mal veya eklentilerinin sınırlarını değiştirme veya bozma suçunu oluşturmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü; Olay yeri tespit tutanağı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, taraflar arasında mevcut sınırlarla ilgili yaşanan anlaşmazlık sonrası katılanın, tapu kadastro müdürlüğü müracaat ederek sınırların belirlenmesini istemesi üzerine görevlilerce belirlenen sınırlara diktiği kazık direklerin sanık tarafından sökülüp katılanın taşınmazı üzerine bıraktığı anlaşılmakla; sanığın, sabit olan bir sınırı bilerek değiştirmek suretiyle suçu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık, katılan tarafından ortak sınıra dikilen kazıkları sökmek suretiyle katılanın arazisinin sınırlarını değiştirilmesi suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği anlaşılmakla; sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.03.2019 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sürmene Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.