Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2021/1597 · K. 2023/9231

10. Ceza Dairesi         2021/1597 E.  ,  2023/9231 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/646 E., 2015/719 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Sanığın 10.12.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca 08.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı 20.01.2015 tarihinde tebliği ile 05.02.2015 tarihinde kesinleşmiştir. B. Sanığın 03.03.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. C. Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/646 Esas, 2015/719 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz talebi özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Hakkında vasi tayinine karar verildiği ve cezai ehliyetinin olmadığına 3. Vasilik ile ilgili mahkemece araştırma yapılmadığına, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre) 10.12.2014 tarihinde, sanığın kullanmak için eroin bulundurduğunun tespit edildiği, yapılan idrar tahlilinde uyuşturucu kullandığının belirlendiği, sanık hakkında dava açılmasının ertelenmesine karar verildiği, bu kararın 20.01.2015 tarihinde sanığa tebliğ edilerek kesinleştiği, daha sonra 03.03.2015 tarihinde ise sanığın yine eroin bulundurduğunun ve idrar tahlil sonuçlarına göre, uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanığın da suçunu ikrar ettiği anlaşılmakla açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; A. Sanığın 08.01.2015 tarihli Antalya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi raporunda; sanık hakkında "organik olmayan psikoz" olduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği sırada suçun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak veya ortadan kaldıracak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda, daha önce tedavi gördüğü kurumlardan teşhis ve tedaviyi gösteren hasta tedavi müşahade kağıdı, epikriz gibi tüm belgelerin celp edilip dosyanın onaylı sureti ve bu belgelerle birlikte sanığın, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna veya uzman bir sağlık kuruluşuna sevki sureti ile rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu, B. 10.12.2014 tarihli olay nedeniyle temyiz konusu bu davanın açıldığı, aynı eylemden dolayı sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2017 tarihli ve 2016/653 Esas, 2017/1375 Karar numaralı dosyası ile dava açıldığı ve sanık hakkında sanığın cezai ehliyeti olmaması sebebi ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından; UYAP kayıtlarında dosyanın sonuçlanmış ve hükmün kesinleşmiş olduğu görülmekle dosyasının getirtilerek bu dosya içine konması; sanık hakkında aynı fiilden dolayı mükerrer dava olup olmadığının araştırılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/646 Esas, 2015/719 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.