Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/16083 · K. 2024/7952

9. Ceza Dairesi         2021/16083 E.  ,  2024/7952 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/73 E., 2016/87 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarına teşebbüs ettiği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarına teşebbüsten mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafinin Temyiz İsteği Sanığın atılı suçu işlemediğine eyleminin cinsel amaç taşımadığına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Mağdure hakkında alınan ruh sağlığı raporunun doğru olmadığına, olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmuş olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması lüzumuna usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Suç tarihinde takip ettiği mağdurenin ikamet ettiği apartmana peşinden giren sanığın, arkasından gelerek eliyle ağzını kapatmaya çalışıp, susmasını söylediği, mağdurenin çığlık atması üzerine de kaçtığı olayda, cinsel amaçla temas içeren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-2. cümlesi uyarınca cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Açıklanan gerekçeye göre Tebliğnamedeki suç vasfına yönelik görüşe iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.