Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2021/16124 · K. 2023/2204

8. Ceza Dairesi         2021/16124 E.  ,  2023/2204 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocukları ve Kendini İdare Edemeyecek Durumda Bulunan Kimseleri Dilencilikte Araç Olarak Kullanma HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında dilencilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2015/104 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dilencilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın yedi aylık bebeği olan mağdur ...'i kucağında taşırken ... Cami yanındaki börek evi önünde çevredeki vatandaşlardan para talep ederek velayeti altındaki çocuğu dilencilikte aracı olarak kullandığı iddiasına ilişkindir. 2. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 18.12.2014 tarihli tutanak da; dilencilik yapan bir şahıs olduğu ihbarını alan görevlilerin olay yerine gittiğinde sanığın kucağındaki çocuğu kullanarak kendini acındırıp dilencilik yaptığı belirtilmiştir. IV. GEREKÇE Sanığın aşamalardaki savunmaları, 18.12.2014 tarihli tutanak ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde mahkeme kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/104 Esas, 2016/243 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.