Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/16442 · K. 2023/1329

9. Ceza Dairesi         2021/16442 E.  ,  2023/1329 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel taciz HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2016/149 Esas, 2016/381 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan açılan davada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddenin birinci fıkrası, ikinci cümlesi ve aynı maddenin ikinci fıkrası gereğince 1 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.10.2020 tarihli ve 14-2016/220038 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkemenin sanığın olay tarihinde belirtilen yerlerde olmadığına dair delillerini dikkate almadan, mağdurenin beyanına dayanarak mahkumiyet kararı verdiği, mobese kayıtları ve GPRS kayıtlarının getirtilmediği, mağdurenin beyanları arasında çelişkiler olduğu, verdiği sokak isimlerinin birbirini tutmadığı, sanığı tanıdığını söylemesine rağmen, müştekilerin sanığı tanımadığını söyledikleri, sanığın olay tarihinde başka yerde olduğunu kanıtlayacak tanıkların dinlenmediği, olayın birinci tanığı olan ....’nin dinlenmediği, olayın kurgudan ibaret olduğu, aslında şikayetçilerin tanık .... ile mahkemeye söylemedikleri sorunlarının olduğu, ancak onu suçlayacaklarına, sanığın suçlandığı, mahkemenin alt sınırdan uzaklaşma gerekçesini olayla bağlantılı olarak belirtilmediği, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasındaki şartların bulunmadığı, lehe hükümlerin uygulanmadığı hususlarına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemesince "Soruşturma evrakı kapsamı, tutanaklar, savunma, müşteki ve mağdur beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde saat 10.00-11.00 sıralarında sanığın evine girmekte olan mağdura seslenerek, cinel organını mağdura gösterdiği, "aşkım" diyerek tacizde bulunduğu, aynı gün 15.00 - 15.30 sıralarında yine mağdura "aşkım" diyerek laf attığı, mağduru takip ederek eylemine devam ettiği, 18.00 - 18.30 sıralarında tekrar mağduru gördüğünde "aşkım, seni seviyorum, gel buraya" diye seslendiği, sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmediği, olay tarihinde başka bir yerde olduğunu, mağdurun yalan söylediğini beyan ettiği, mağdurun baştan beri değişmeyen, oluşa uygun anlatımları ve sanığı kesin olarak teşhis ettiğini beyan etmiş olması, yaşı küçük mağdurun sanık hakkında böyle bir suç isnadında bulunmasını gerektirir bir sebebinin olmaması karşısında, sanık savunmasının soyut suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varılarak, sanığın üzerine atılı cinsel taciz suçunu yaşı küçük mağdura karşı, teşhir suretiyle, zincirleme suç hükümleri oluşacak şekilde birden fazla kez işlediği" şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri nazara alındığında sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş; ancak adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında kanuni ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2016/149 Esas, 2016/381 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, farklı gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.