Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/16522 · K. 2023/762
9. Ceza Dairesi 2021/16522 E. , 2023/762 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel taciz HÜKÜM : Mahkumiyet İlk Derece Mahkemesince verilen kararın; 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesi, 17.03.2016 gün ve 2014/570 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi gereğince mağdureler ... ve ...'e yönelik eylemlerinden dolayı ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar vermiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.09.2020 tarihli ve 14-2016/230111 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri Sanık özetle, suçun delillerinin ispatının telefon konuşmalarının yanı sıra tanık beyanları gibi sair delillerle desteklenmesi gerektiğini, aile dostu olan şikayetçiyi hal hatır sormak amacıyla görüşmeleri olduğunu belirterek, unsurları oluşmayan suçtan dolayı hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğini, öncelikle beraatine, aksi kanaat halinde 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un lehe indirim maddelerinin uygulanması ve kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.