İçtihatYargıtay4. Hukuk Dairesi13.02.2023

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2021/16684 · K. 2023/1672

4. Hukuk Dairesi 2021/16684 E. , 2023/1672 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2013/24 E., 2016/308 K. HÜKÜM/KARAR : Asıl Davanın Kısmen Kabulüne / Birleşen Davanın Reddine Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız eyleme dayalı maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; dava dilekçesinde müvekillerinin çocuğu ... 'nun 01.04.2012 tarihinde park edilen araçtan inerek karşı tarafta ikamet eden teyzesinin evini ziyaret etmek üzere yolun karşısına geçmek istediği sırada ... 'in kontrolündeki çekici aracın yoldan geçerken ...'a çarptığını ön sağ tekerleğin altında kalan çocuğun hayatını kaybettiğini, aracın ... Lojistik Pet. İnş. Gıda Turz. San. Ve Dış Tic. Ltd. Şti adına kayıtlı olduğunu, davalı ... kapsamında sigortalandığını, müvekkillerinin zararın ödenmesi için davalı ... şirketine başvurduğunu ancak sigortanın tazminat ödemeyi reddettiğini, müvekkillerinin müteveffa ...'ın maddi desteğinden yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilleri ... ve ... için 2.500,00'er TL üzerinden toplam 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Birleşen dava dosyasında davacılar vekili; müvekillerinin çocuğu ... 'nun 01.04.2012 tarihinde park edilen araçtan inerek karşı tarafta ikamet eden teyzesinin evini ziyaret etmek üzere yolun karşısına geçmek istediği sırada ... 'in kontrolündeki çekici aracın yoldan geçerken ...'ın ölümüne sebebiyet verdiğini, olayın meydana geldiği yolun Türkiye'nin Asya'yı Avrupa'ya bağlayan en önemli yollarından olan ipek yolu olduğunu, Jandarma Trafik ekiplerince tutulan trafik kazası tespit tutanağında bahse konu kazanın şehir merkezinde meydana geldiğini, yoğun merkezi bir yere uzaktan veya yakından hiçbir üst geçit yapılmadığının, yaya veya okul geçidi konulmadığının, herhangi bir uyarıcı trafik lambası ve trafik levhası konulmadığının belirtildiğini, bu nedenle davalı kurumların birinci dereceden asli kusurlu ve sorumlu olduklarını ileri sürerek davalarının bu davalılar yönünden de kabulünü ve dosyanın asıl dava dosyası ile birleştirilmesini talep etmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; kusur dağılımının hatalı ve çelişkili olduğunu, desteğin üretici olma yaşının 22 olarak kabul edilmesinin içtihatlara uygun olmadığını, anne ve babasının payının ortalama % 8 olarak belirlenmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile cenaze gideri talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla uygulanmasına devam edilen 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd. maddeleri,818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45 inci maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Dairemizin ve Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre çocukların destek olma süresinin başlangıcı kural olarak 18 yaşının ikmal edildiği tarihtir. Dosyadaki bilirkişi raporunda desteğin 22 yaşında üretime geçeceği (destek olmaya başlayacağı) kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de bu durum yerleşik içtihatlara uygun değildir. 3. Dairemizce kabul görmüş pay esasına göre; çocuksuz durumda desteğin gelirini eşi ile ortak paylaşacağı varsayımına dayalı olarak, gelirden desteğin %50 ve eşin %50 pay alacağı kabul edilmektedir. Çocukların eş ile birlikte destek payı alacağı durumda ise destek gelirden eşi ile birlikte 2’şer pay alırken çocuklara birer pay verileceği, yine eş, çocuklar ile ana babanın pay alacağı durumlarda desteğe 2 pay, eşe 2 pay, çocukların her birine 1’er pay, ana ve babaya 1’er pay ayrılarak böylece gelirin tamamının dağıtılacağı esasına dayalıdır. Çocukların sayısı arttıkça hem desteğe ayrılan pay, hem de eş ve çocuklar ile ana ve babaya ayrılacak paylar düşecektir. Çocukların destekten çıkması ile birlikte destekten çıkan çocuğun payları destek, eş ve diğer çocuklara dağıtılacak, anne ve babaya verilmeyecektir. Böylece geriye kalan eş ve çocukların payları ile desteğin payı artacaktır. Ana ve babadan birinin destekten çıkması ile payı diğerine aktarılacak, ana ve baba ile çocukların tamamının destekten çıkması durumunda ise yine çocuksuz eş gibi desteğe 2 pay, eşe 2 pay esasına göre %50 pay desteğe, %50 pay eşe verilerek varsayımsal olarak gelir paylaştırılarak tazminat bu ilkelere göre hesaplanmalıdır. Tazminat hesaplamasının yukarıda açıklanan pay esasına ve denetime elverişli olacak şekilde yapılması gerekirken denetime elverişli olmayan pay hesabının hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2021/16684 · K. 2023/1672

I. DAVA

II. CEVAP

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

IV. TEMYİZ

V. KARAR