Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2021/16765 · K. 2023/3171
8. Ceza Dairesi 2021/16765 E. , 2023/3171 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Yalan tanıklık HÜKÜM : Beraat İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında yalan tanıklık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır. 2. Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 5237 sayılı Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 12.02.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu kabul edilip, duruşma açılarak hüküm kaldırılmış ve "sanığın üzerine atılı suçu işleme kastıyla hareket ettiğine dair cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, yeterli, inandırıcı delil ve emareninin elde edilememesi, dolayısıyla atılı suçun yasal unsurlarının olayda oluşmaması" gerekçesiyle, yalan tanıklık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine, yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.