Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2021/16852 · K. 2023/5737

11. Ceza Dairesi         2021/16852 E.  ,  2023/5737 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/117 E., 2019/44 K. Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2012 tarihli ve 2012/142 Esas, 2012/46 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 38.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2012 tarihli ve 2012/142 Esas, 2012/46 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 14.02.2017 tarihli ve 2014/16887Esas, 2017/6025 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2017/117 Esas, 2019/44 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 38.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.05.2019 tarihli ve 2019/50055 sayılı, sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden onama, sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden ise "sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli her türlü delil şüpheden arındırılmış, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin" bozma görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ...'in süre tutum dilekçesi verdiği ve gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğine rağmen ayrıntılı temyiz dilekçesi sunmadığı belirlenmiştir. 2. Sanık ...'in temyiz isteği üzerine atılı suçları işlemediğine, sanık ...'in, mağdur ... yerine imza attığını bilmediğine ve suça konu çekle ilgili yapılan icra takibi neticesinde evine ev iş yerine haciz geldiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Sanık ...'in AS Gıda Toptan Ticaret isimli firmanın sahibi olduğu, sanık ...'in ise bu firmada çalıştığı, sanıkların ortak olarak tekstil işi yapmaya karar verdikleri ve katılanlardan satın aldıkları tekstil makinesi karşılığında suça konu 23.000,00 TL bedelli çeki birinci cirantanın ..., ikinci cirantanın AS Gıda Toptan Ticaret ... olduğu haliyle verdikleri, çekin bankaya ibrazında karşılıksız çıkması üzerine katılan ...'ın mağdur ..., keşideci .... ve sanık ... aleyhine icra takibine giriştiği, icra takibi üzerine mağdur ...'in çekteki imzanın kendisine ait olmadığını, sahte olduğunu belirterek şikayetçi olduğu, sanıkların da bu cironun sanık ... tarafından yapıldığını kabul ettikleri, sanıkların bu suretle resmi belgede sahtecilik ve bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunmuştur. 2.Sanık ... savunmasında sanık ... ve mağdur ... ile birlikte tekstil üzerine iş yeri açmaya karar verdiklerini, suça konu çeki ...'in bilgisi ve rızası dahilinde onun yerine imzaladığını, bu çek karşılığında katılanlardan tekstil makinesi satın aldıklarını ancak çeki süresinde ödeyemediklerini, ...'in hakkında icra takibi başlatılması üzerine imza inkarında bulunduğunu beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 3.Sanık ... savunmasında sanık ... ve mağdur ... ile birlikte tekstil üzerine iş yeri açmaya karar verdiklerini, sanık ...'in suça konu çeki mağdur ...'den aldığını söyleyerek getirdiğini, çekin arkasında ...'in cirosunun da bulunduğunu, bu çeki kendisinin de imzalamasından sonra tekstil malzemesi satın aldıkları katılanlara verdiğini, çeki süresinde ödeyemedikleri için başlatılan icra takibi neticesinde evine ve iş yerine haciz geldiğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 4.Mağdur ... ifadesinde suça konu çekteki imzanın kendisine ait olmadığını, sanık ...'e de suça konu çeki yerine imzalaması konusunda rıza göstermediğini, işsiz kaldığı bir dönemde sanık ...'in yardım edeceğini söyleyerek kendisini yanına çağırdığını, bu dönemde sanık ...'e nüfus cüzdanının fotokopisi verdiğini, sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan etmiştir. 5. Katılanlar ... ve ... ifadelerinde sanıklar ... ve ...'in birlikte gelerek satın aldıkları makine karşılığında suça konu çeki verdiklerini beyan etmişlerdir. 6. Mahkemece suça konu çek aslı 14.06.2012 tarihli celsede incelenmiş, yasal unsurlarının tam olduğu tespit edilmiştir. 7. 25.01.2019 tarihli bilirkişi raporunda suça konu çekin ön yüzündeki yazılar ve arka yüzünde 1.ciranta konumunda bulunan ... adına atılı bulunan imzanın sanık ...’in el ürünü olduğu belirtilmiştir. 8. Mahkemece sanıkların bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE A. Sanıklar Hakkında Bilişim Sistemlerinin, Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanıkların savunması, katılanlar ve mağdur beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların mahkûmiyetine karar veren Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir. 2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. 3. Her ne kadar gerekçeli karar başlığında suç tarihi "27.07.2011" olarak yanlış yazılmış ise de; dosya kapsamından, sanıkların suça konu çeki "30.04.2011" tarihinde katılanlara verip karşılığında tekstil makinesi satın aldıkları anlaşılmakla, suç tarihinin ''30.04.2011'' olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. B. Sanıklar Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Suç tarihinin 30.04.2011 olduğu belirlenerek yapılan incelelemede; Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR A. Sanıklar Hakkında Bilişim Sistemlerinin, Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2017/117 Esas, 2019/44 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanıklar Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2017/117 Esas, 2019/44 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde karar verildi.