Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/17139 · K. 2023/596

9. Ceza Dairesi         2021/17139 E.  ,  2023/596 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli, 2015/628 Esas ve 2016/255 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğa karşı cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, aynı maddenin ikinci fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın ikamet ettiği konutta sanığa eşgal olarak benzeyen dokuz kişinin bulunması ve sanık ile müşteki ikameti arasındaki mesafeden ötürü failin sanık olduğunun kesin surette belirlenemeyeceği, olayın tek delilinin müştekinin beyanı olmasına karşın beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Karşılıklı konumda bulunan binalarda ikamet eden taraflardan sanığın, olay tarihinde ikametinin balkon kısmında bulunan mağdure İrem’i görerek konutunun balkon kısmına çıkıp adı geçeni muhatap almak suretiyle alt kıyafetini dizine doğru indirerek cinsel organını teşhir etmesi şeklinde gerçekleştiği kabul olunan eylem sebebiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli, 2015/628 Esas ve 2016/255 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2023 tarihinde karar verildi.