III. OLAY VE OLGULAR
1. Temyizin kapsamına göre dava konusu olaylar;
a. 01.12.2016 tarihinde sanığın ...'ya 2 adet sahte 100 Dolar vererek 2 koli bal aldığına, mağdurun şikayeti ile yakalandığında sahte kimlik ibraz ettiği, yargılama aşamasında sanığın gerçek kimliği tespit edilerek mağdur tarafından teşhis edildiğine,
b. 05.12.2016 tarihinde ...'a 20 adet sahte 100 Dolar vererek toptan bal aldığı olayda mağdurla iletişim kurduğu ve eski eşinin adına kayıtlı olan numaranın araştırılması ve failin tespiti için yapılan çalışmada şikayetçinin yanında sanığı tesadüfen gören ve şahısla selamlaşan tanığın balı satın alan kişinin ... olduğunu beyan etmesi üzerine gerçekleştirilen teşhis işlemi sonucunda şikayetçinin kendisinden bal alan şahsı ... olarak net ve tereddütsüz şekilde teşhis ettiğine,
c. 10.01.2017-14.01.2017 tarihleri arasında temyiz dışı sanık ... ile birlikte hareket ederek piyasaya sahte para sürmek maksadıyla Elazığ ilinde kiralamış oldukları araç ile Malatya iline geldikleri ve beş ayrı işyerinde alışveriş görüntüsü altında katılanlar ... ve ... ile mağdurlar ..., ... ve ...'e 1'er adet sahte 100 Dolar verdiklerine, bu konuda ifadesi alınan Süleyman'ın suçlamayı kabul etmediği, temyiz dışı sanık ...'ın ise Süleyman ile birlikte paraların sahteliğini bilerek verdiklerini ikrar ettiğine ,
ç. 17.01.2017 tarihinde araçla Elazığ iline seyir halinde iken uygulama noktasında durdurularak önleme arama kararı ile yapılan kontrolde üzerinde 2 adet sahte 100 Dolar ele geçtiğine ve bunların Malatya'da tedavüle konulan sahte paralarla aynı seriden olduğunun tespit edildiğine,
d. 05.10.2017 tarihinde başka bir suçtan dolayı yakalanarak getirildiği polis merkezinde cüzdanında ele geçen 10 adet sahte 100 Dolar'ı piyasaya sürmek üzere bulundurduğuna ilişkindir.
2. ... raporları ile olaylarda ele geçen paraların sahte olduğu ve iğfal kabiliyetinin bulunduğu tespit edilmiştir.
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;
Sanık suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiş ise de mağdurların anlatımları, paralar yönünden aldırılan rapor, tanık ve mağdur anlatımları ve teşhis tutanakları, sanık ...'ın mahkeme huzurundaki anlatımında açıkça suçlamayı kabul ettiğini birleşen dosyadaki mağdurlara sahte 100'er Doları sanık ... ile birlikte verdiklerini ve bu paraları sanık ...'ın temin ettiğini açıkça beyan etmiş olması hususları ile paralar üzerinde mahkeme huzurunda yapılan gözlem hep birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde sanığın suç işleme iradesi ile hareket etmek suretiyle parada sahtecilik suçunu işlediği sabit görülmüş, cezalandırılması hususunda her türlü kuşkudan uzak, kesin ve mutlak vicdani kanaate varılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
1. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin üçüncü bendi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden hüküm kurulmuşsa da, belirtilen hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı bendi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmü karar yerinde gösterilmemiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/06/2013 tarih ve 2012/3-1372 ; 2013/329 E. K. sayılı kararında da açıklandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde tekerrüre esas alınan ilamın kararda açıkça gösterilmesi gerektiğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Mükerrirlere özgü infaz rejimi, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'da düzenlenmiş olup, bu kanunun "Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri" başlıklı 108 inci maddesinin 2 inci fıkrasında; "tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz" hükmüne yer verilmiş, birinci fıkranın (c) bendine göre ise mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilenler hakkında infaz şartları ağırlaştırılarak koşullu salıverilme süresi, süreli hapis cezasında cezanın dörtte üçü olarak belirlenmiştir. Ayrıca aynı maddenin 3 üncü fıkrasında "ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez" düzenlenmesine yer verilmiştir. Sanık hakkında birinci tekerrür şartlarının oluşması nedeniyle tekerrür hükümleri uygulandıktan ve tekerrür uygulanan mahkûmiyet kesinleştikten sonra, yeniden tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektiren bir suçun işlenmesi halinde ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanacak ve hükümlü artık koşullu salıvermeden yararlanamayacaktır. Belirtilen kanuni düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu durumun infaz aşamasında gözetilebileceği, sanık hakkında birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde ise en ağırının infaz aşamasında tekerrüre esas alınmasının mümkün olması karşısında, bu eksiklik nedeniyle, bir düzeltme yapılması veya yeniden yargılama yapılarak duruşma açılması kararı verilmemiştir.
3. Sanık ... yönünden, 01.12.016, 05.12.2016 ve 10.01.2017-17.01.2017 tarihleri arasındaki eylemlerinden sonra düzenlenen ilk iddianamenin 05.04.2017 tarihli iddianame olması nedeni ile hukuki kesintinin gerçekleştiği; akabinde sanığın, 05.10.2017 tarihinde, üzerinde yapılan aramada ele geçen paraların sahte olduğu iddiasıyla 26.12.2017 tarihinde düzenlenen iddianame ile sanık hakkında açılan davanın farklı bir suçu oluşturacağı ve sanık hakkında ikinci bir mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayin edilmesi isabetsiz ise de, aleyhe istinaf istemi olmadığından, bu hususta yeniden yargılama yapılması ve duruşma açılması kararı verilmemiştir.
4. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Süleymen Sertdemir müdafiinin, sanığın aşamalarda samimi beyanlarda bulunarak sahte parayla bir alakası olmadığını beyan ettiği, cezalandırılması için somut bir delil mevcut olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilmeden ve eksik inceleme ile verilen kararın usul ve esasa aykırı olduğu, müvekkili hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığı yönündeki gerekçeye dayanan ve yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
