Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2021/17237 · K. 2023/580

11. Ceza Dairesi         2021/17237 E.  ,  2023/580 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/88 E. 2015/39 K. SUÇLAR : Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 Tarihli ve 2014/88 Esas, 2015/39 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında; a. Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis ve 400.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık süre tutum dilekçesi ile mahkûmiyet hükümlerini temyiz etmiş olup, gerekçeli karar kendisine usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın, şikayetçi ...' a ait Facebook hesabının şifresini ele geçirip bu hesaba izinsiz girerek şikayetçinin arkadaşı olan katılan ... ile şikayetçi gibi mesajlaştığı ve acil 200,00 TL'ye ihtiyacını olduğunu belirterek bu paranın kendisine gönderilmesini sağladığı iddia ve kabul olunmuştur. 2. Katılan, sanığa ait olan 0 533 (...) (..) (..) numaralı telefona cebe havale yöntemini kullanarak 200,00 TL göndermiştir. 3. Sanık savunmasında, ilgili telefon numarasının kendisine ait olduğunu kabul etmiş, ancak poker çipi ve bal satım işlemlerini internet üstünden gerçekleştirdiğini, müşterilerinin, başkalarını kandırarak kendisine ait hesap numarasına para gönderilmesini sağladıklarını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 4. Sanığın bu savunması doğrultusunda, Kumluca ilçesinde bulunan kargo şirketlerine müzekkere yazılmış ve gelen cevabi yazılarda sanığın PTT, MNG, UPS ve Sürat Kargoda herhangi bir gönderisinin bulunmadığı, Yurtiçi Kargo'da ise sadece bir gönderisinin bulunduğu belirtilmiştir. 5. Mahkemece, sanık hakkında bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarından temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Ancak; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2012 tarihli ve 2011/99 Esas, 2012/77 Karar sayılı ilamındaki 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince kurulan mahkumiyet hükümlerinin 18.02.2016 tarihinde kesinleşmesi, 5237 sayılı Kanun'un 243 üncü maddesi gereğince verilen 600 TL adli para cezasının ise karar tarihi itibarıyla kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı görülmüş olup, bahse konu bu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/88 Esas, 2015/39 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin , 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarından tekerrüre ilişkin bölümlerin çıkartılarak hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2023 tarihinde karar verildi.