Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2021/1740 · K. 2022/1265

3. Ceza Dairesi         2021/1740 E.  ,  2022/1265 K. "İçtihat Metni" İlk Derece Mahkemesi : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2018 tarih ve 2017/219 - 2018/277 sayılı kararı Suç : 1- Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma 2- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma Hüküm : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma suçundan TCK'nın 302/1, 31/3,62 maddeleri uyarınca mahkumiyet, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçundan TCK'nın 109/2, 109/3-a.b, 31/3, 62 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; 1- Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince kesin olup, temyizi kabil kararlardan olmadığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz talebinin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma suçundan kurulan hüküm yönünden: Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere uygun biçimde ulaşılan kabule göre, PKK silahlı terör örgütünün gençlik yapılanması olan Ydg-H bünyesinde on kişilik grup içinde faaliyet gösteren suça sürüklenen çocuğun, kolluk güçlerine muhbirlik yaptığını değerlendirdikleri müşteki ...'nın, bir kısım örgüt mensubunca Diyarbakır Bağlar semtindeki ikametinden kaçırılıp Sur semtinde bir mahalle götürülerek sorgulanması olayında, bu amaçlarından haberdar ettikleri de kesin olarak kanıtlanmamakla birlikte ailece olan tanışıklıklarından da istifade etmesi suretiyle müştekiyi uygun bir yere getirmesi için uyguladıkları kısmen tehdit içeren baskılar neticesinde, olay gecesi bir araçla olay yerine gelen diğer örgüt mensuplarının alıp götürmelerini teminen müştekiyi borç para isteme bahanesi ile evinden sokağa çağırmaktan ibaret eyleminin, hakkında verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen TCK'nın 109/2, 3-a.b maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğunda kuşku bulunmamakta ise de, örgütteki konumu, suçun işleniş şekli itibariyle üstlendiği pozisyon, örgüt mensuplarının bu amaçlarından haberdar olduğunun kesin olarak kanıtlanamaması gibi hususlar da birlikte değerlendirildiğinde, eyleminin TCK'nın 302. maddesinde düzenlenen, devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu bakımından amaca yönelik vahamet arz eden/elverişli nitelikte olduğunun kabulüne yasal imkan bulunmadığı nazara alınıp, eylemine uyan silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan TCK'nın 314/2. maddesi gereğince, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile orantılı, azami hadde yakın, adil bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, müşahhas olaylara ait ve somut olayda uygulanma yeri bulunmayan Daire içtihatlarına da yanlış anlam yüklenip suç vasfında hataya düşülerek yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, müsnet suçun niteliğine, mevcut delil durumuna, ve tutuklulukta geçen süreye nazaran suça sürüklenen çocuğun tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 07.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.