Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/17748 · K. 2024/6663

9. Ceza Dairesi         2021/17748 E.  ,  2024/6663 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/139 E., 2016/313 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-1. cümle, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/139 Esas, 2016/313 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar vermiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Katılanın darp edilip cinsel saldırıya uğradığına, katılanın şikayetinde yer alan suçlamaların, eş de olmalarından kaynaklı tanıkla ispat edilemeyecek durumda olmadığına, Mahkemenin sanığın beyanlarının haricinde dosyada yer alan bilgi ve belgelere itibar etmeyerek, katılan hakkında dava dışı ileri sürülen çirkin ithamların ve iftiraların etkisinde kalarak hüküm kurduğuna, katılanın sanığın yüzünü morartarak onu yaralayacak kadar kuvvetli yumruk atabilmesinin fiziken mümkün olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin katılan açısından da uygulanması gerektiğine, sanık hakkında, hiçbir inceleme yapılmadan, deliller hakkıyla toplanmadan, tanık ifadeleri ciddiye alınmadan beraat hükmü kurulduğuna, beraat kararının bozulması gerektiğine ve diğer hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, raporlar ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçenin bölümünde açıklanan nedenlerle Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/139 Esas, 2016/313 Karar sayılı kararına karşı katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,02.07.2024 tarihinde karar verildi.