Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2021/17784 · K. 2023/5107
8. Ceza Dairesi 2021/17784 E. , 2023/5107 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2276 E., 2020/1500 K. SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun Kılma, Kasten yaralama HÜKÜMLER :1.Kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile atılı suçtan karar verilmesine yer olmadığına dair karar 2.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile atılı suçtan sanığın cezası artırılmak sureti ile mahkumiyetine dair karar İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, katılan kurum vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin, vekalet ücreti ile sınırlı olup reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Sanık hakkında, ilk derece mahkemesince kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "Yaralama suçunun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması" gerekçesi ile verilen karar verilmesine yer olmadığı kararının ise; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 gün 2016/11-38 Esas 2018/113 karar sayılı ilamı doğrultusunda Bölge Adliye Mahkemelerince ilk derece mahkemeleri tarafından verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak ''beraat'', ''düşme'', ''ret'', ''ceza verilmesine yer olmadığına'' gibi kararların temel hak ve özgürlüklerinden biri olan hak arama özgürlüğüne etki edecek kararlar kapsamında değerlendirildiğinden, tebliğnamede belirtilen düşüncenin aksine temyizi kabil kararlardan olduğu, Hususları yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2017/15366 Esas sayılı iddianamesi ile sanıkların, kasten yaralama ve cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2017/778 Esas ve 2018/659 Karar sayılı kararı ile sanıkların, kasten yaralama suçundan 1 yıl 6 ay kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 3. İlgili kararın sanıklar ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 15.10.2020 tarihli, 2019/2276 E- 2020/1500 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanıkların istinaf başvurusunun kabulü ile,"Yaralama suçunun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması" nedeni ile atılı suç yönünden karar verilmesine yer olmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile, " Sanıkların eyleminin yaralama suçunun unsur olması dikkate alınarak, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu" gerekçesi ile sanıkların atılı suçtan 4 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aleyhe istinaf olmaması nedeni ile sonuç cezalarının 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesine karar verilmiştir.