Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2021/18 · K. 2021/12491

11. Ceza Dairesi         2021/18 E.  ,  2021/12491 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma Katılan Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı vekilinin temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede; 1) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; sanığın suçlamaları kabul etmediğini, faturalar içeriğindeki mal ve hizmeti gerçekten aldığını, kullandığı faturaların sahte olduğunu bilmediğini savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, a) Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ..... Ltd. Şti. hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporunun dosyaya getirtilmesi, bu şirket yetkilisi/yetkilileri hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, b) Gerekli görülmesi halinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesap hareketleri ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, düzenleyicinin yeterli mal girişi olup olmadığı da dikkate alınarak, faturaları düzenleyen mükellef ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu mahkûmiyet hükmü kurulması, 2) Kabule göre de; a) Suça konu en son 21.12.2009 tarihli faturanın katma değer vergisi indiriminde kullanılması nedeniyle “25.01.2010“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “22.09.2014“ şeklinde yanlış yazılması, b) Sanığın suça konu faturaları 2009 takvim yılında “farklı beyanname dönemlerinde” kullandığının anlaşılması karşısında, TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini yasaya aykırı, c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.