Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/18038 · K. 2024/9241
9. Ceza Dairesi 2021/18038 E. , 2024/9241 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/161 E., 2016/235 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında katılan mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Katılan mağdurenin tutarsız anlatımları dışında somut delil bulunmadığına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, usul ve kanuna aykırı olan mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre, katılan mağdurenin okuduğu okulda temizlik görevlisi olarak görev yapan sanığın, değişik tarihlerde mağdureye sarılıp vücuduna dokunması şeklindeki fiziksel temas içeren eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve sanığın konumu, katılan mağdureyle arasındaki yaş farkı ile 5237 sayılı Kanun'un 61/1. maddesinde yedi bent halinde sayılan hususlar nazara alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tespiti gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Sanık aleyhine temyiz olmaması nedeniyle, İlk Derece Mahkemesince yeniden kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'nun 326. maddesi uyarınca sanığın sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı tutulmalıdır.