Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2021/18045 · K. 2024/6015

11. Ceza Dairesi         2021/18045 E.  ,  2024/6015 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/81 E., 2015/110 K. SUÇ :Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2015 tarihli ve 2015/81 Esas, 2015/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü, ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın suç tarihinde sahibinden.com adlı internet sitesinde satılık televizyon ilânı verdiği, katılanın bu ilânı görerek yüz yüze gelmeksizin sanıkla iletişim kurduğu, sanığın sözde televizyonu kargo ile yollayacağı vaadiyle katılandan 1.200,00 TL haksız menfaat temin ettiği anlaşılmıştır. 2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir. 3. Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Gerekçeli karar başlığında "Basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık" şeklinde yanlış yazılan suç adının "Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması hususu, temel ceza belirlenirken sağlanan menfaate göre gün adli para cezasının takdiri gerekirken asgari gün para cezasıyla hükme başlanması ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 3. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde belirtilen nitelikli hâllerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise aynı Kanun'un 52 nci maddesi de gözetilmek suretiyle haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52 nci maddenin ikinci fıkrası hükmü gereği 20,00 TL ile 100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı üzerinden indirim yapılmak suretiyle sonuç para cezasının 2.000,00 TL yerine 2.400,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hususun, Yargıtay tarafından giderilebileceği anlaşılmış, adli para cezasının ödenmemesi halinde ise infaza esas olmak üzere adli para cezasından çevrilen hapis cezası süresinin 4 gün olacağı hususunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür. 4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların düzeltilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (A) bendinin (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2015 tarihli ve 2015/81 Esas, 2015/110 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde adli para cezasının belirlenmesine ilişkin 4. bentteki 2.400,00 ibaresinin bulunduğu uygulamanın hüküm fıkralarından çıkarılması ve yerine; " 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ve "adli para cezasının ödenmemesi halinde infaza esas olmak üzere adli para cezasından çevrilen hapis cezası süresinin 4 gün olacağı hususunun infazda gözetilmesine " ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2024 tarihinde karar verildi.