Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2021/18263 · K. 2022/456

3. Ceza Dairesi         2021/18263 E.  ,  2022/456 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2018, 25.10.2019 (Ek Karar) tarih ve 2017/139 - 2018/241 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7(2. Cümle), 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine dair karara yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi 07.10.2021 tarih ve 2017/139 - Ceza Dava Dosyası nolu "Yargıtay 16. Ceza Dairesine hitaben" göndermiş olduğu yazısı ile; "Dairemizin 27.05.2021 tarih ve 2019/5565 esas, 2021/3497 sayılı kararında dosya sanıklarından olan ... hakkında 7188 sayılı Kanun kapsamında temyiz incelemesi yapılmadığını", Belirterek sanık ... hakkında bir karar verilmesi talebinde bulunmuştur. Bu amaçla dosyanın tekrar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yollanması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı dosya hakkında, karar düzeltme bölümünden yeni bir tebliğname numarası vermiş, düzenlemiş olduğu 11.11.2021 tarih ve 2021/125254 numaralı tebliğname ile de "sanık tarafından yerel mahkemeye sunulan temyiz dilekçesinin gerekçesiz olduğundan" bahisle temyiz isteminin reddine dair karar verilmesi istenilmiştir. UYAP kayıtlarına göre dosya üzerinde yapılan incelemede; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2018 tarih ve 2017/139 Esas, 2018/241 Karar sayılı dosyasının, istinaf incelemesi talebi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderildiği, İstinaf Dairesince yapılan inceleme sonucunda, 03.01.2019 tarih ve 2018/1748 Esas, 2019/2 sayılı karar ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden istinaf başvurularının esastan reddine, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden temyize tabi, sanık ... yönünden ise kesin olarak karar verildiği, sanık ...'nın kesin olarak verilen bu kararı da temyiz etmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 07.02.2019 tarihli ek kararıyla temyiz isteminin reddine dair hüküm kurduğu, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin (asıl ve ek kararlarının) sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/21831 sırasına kaydedildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 01.04.2019 tarihinde düzenlenen tebliğname ile (asıl ve ek kararlar olmak üzere) sanıklar hakkında verilen hükümlerin onanmasının istendiği, dosya Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2019/5565 sırasında kayıtlı olarak temyiz incelemesi aşamasında beklerken 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden de temyiz yolunun açıldığı, bu kapsamda sanık ... yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından ek tebliğname düzenlenmesi talebinde bulunulduğu, 17.12.2019 tarihinde düzenlenen ek tebliğnamede, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı sanık ... hakkında verilen hükmün onanmasını talep ettiği, sanık ...'nın daha önce ek kararı gerekçeleriyle birlikte temyiz etmesi, verilen hükme yönelik temyiz yolunun açılması ve açıkça temyiz iradesini ortaya koyması nedeniyle yapılan temyiz incelemesi sonucunda, sanık ... dahil olmak üzere tüm sanıklar hakkında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince 03.01.2019 tarih ve 2018/1748 Esas, 2019/2 sayılı kararı ile verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair hükümlerin ayrı ayrı onanmasına karar verildiği, Görülmüştür. Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay değerlendirildiğinde; Her ne kadar Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi 07.10.2021 tarih ve 2017/139- Ceza Dava Dosyası nolu "Yargıtay 16. Ceza Dairesine hitaben" göndermiş olduğu yazısında "Dairemizin 27.05.2021 tarih ve 2019/5565 esas, 2021/3497 sayılı kararında dosya sanıklarından olan ... hakkında 7188 sayılı Kanun kapsamında temyiz incelemesi yapılmadığını" belirtmişse de, incelenen dosya kapsamından sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 03.01.2019 tarih ve 2018/1748 Esas, 2019/2 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmünün Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarih ve 2019/5565 E-2021/3497 K. Sayılı ilamıyla onandığı açıkça anlaşılmaktadır. Ayrıca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.11.2021 tarih ve 2021/125254 numaralı tebliğnamesinin karar düzeltme bölümünden düzenlendiği görülmüşse de, tebliğname içeriğinden söz konusu karara yönelik yapılmış herhangi bir karar düzeltme talebi de bulunmamaktadır. Tüm bu nedenlerle; Sanık ... hakkında "silahlı terör örgütüne yardım etme" suçundan verilen ve 7188 sayılı Kanun kapsamında temyiz yolu açılan mahkumiyet kararına ilişkin yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarih ve 2019/5565 E-2021/3497 K. Sayılı ilamıyla mahkumiyet kararının açıkça onandığı, bu aşamada yeniden bir temyiz incelemesi yapmanın mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, ayrıca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.11.2021 tarih ve Karar Düzeltme Bölümü-2021/125254 numaralı tebliğnamesinin herhangi bir karar düzeltme talebi içermemesi karşısında, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın gerekli infaz işlemleri için Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.