Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2021/18365 · K. 2023/8644

10. Ceza Dairesi         2021/18365 E.  ,  2023/8644 K. "İçtihat Metni" TUTUKLU İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması, Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2020/290 Esas, 2020/340 Karar sayılı kararı ile sanığın izinsiz kenevir ekme ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarıı uyarınca 5 yıl hapis ve 12.500,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2021/264 Esas, 2021/466 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan izinsiz kenevir ekme suçuna dair hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 24.05.2020 günü ...Jandarma Komutanlığı sorumluluk sahasında bulunan Beyköy Mahallesinde ikamet eden ... isimli şahsın annesi Nehide Kırıkkaya’ya ait evin bahçesinde kenevir yetiştirdiği yönünde istihbarİ bilgiler elde edinilmesi üzerine yapılan aramada; evin bahçesinde 5 ayrı noktada boyları 140-150 cm arasında değişen 40 kök kenevir bitkisi, 66 adet plastik bardak içerisine ekilmiş ve çimlenmeye bırakılmış kenevir bitkisi ile yine evin içerisinde toplam 404 gr kubar esrar maddesi ile 1374 gr kenevir tohumu ele geçirildiği Alınan Uzmanlık raporunda 1. Toplam 40 kök bitkiden örnek alınarak gönderildiği belirtilen; net 523,7 gram ağırlığında yeşil renkli 3 kök bitkinin kenevir bitkisi (Cannabis sativa L.) olduğu, söz konusu bulgudan net 220 gram toz esrar elde edilebileceği ve toplam 40 kök kenevir bitkisinden net 2933 gram toz esrar elde edilebileceği, 2. Net 1,9 gram ağırlığında yeşil renkli bitki parçalarının kenevir bitkisi (Cannabis sativa L.) olduğu, söz konusu bulgudan net 1,2 gram toz esrar elde edilebileceği, 3. Net 26,6 gram ağırlığında yeşil renkli bitki parçalarının kenevir bitkisi (Cannabis sativa L.) olduğu tespit edilmiş olup, söz konusu bulgudan net 14 gram toz esrar elde edilebileceği, 4. Net 249 gram ağırlığında yeşil renkli bitki parçalarının kenevir bitkisi (Cannabis sativa L.) olduğu, söz konusu bulgudan net 120 gram toz esrar elde edilebileceği, 5. Esrar maddesinin, 2313 sayılı Yasa kapsamında yer alan maddelerden olduğunun bildirildiği, sanığın vaki savunmalarında dikili veya kurutulmaya bırakılmış vaziyette ele geçen esrar ve kenevir bitkilerinin kendisine ait olduğunu, kişisel kullanım amacı ile ektiğini beyan ettiği, ancak Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre ele geçen kenevir bitkisi ve uyuşturucu madde miktarının kullanım sınırının üzerinde kalıp, sanığın kastının uyuşturucu madde ticareti maksadıyla olduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki "Esrar Elde Emek Amacıyla Hint Keneviri Ekmek" suçuna ilişkin birinci bölümünün, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin ikinci fıkrasının tümüyle hükümden çıkarılması ve yerine; "Yasal şartları oluşmadığından, sanığın cezasında TCK'nın 43. maddesinin uyarınca arttırım yapılmasına yer olmadığına," fıkrasının yazılması, Hükmün aynı bölümünün, netice cezanın belirlendiği dördüncü fıkrasındaki, "5 yıl hapis ve 12.500,00 TL adli para" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine; "4 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası" ibaresinin yazılması suretiyle, hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık hakkında ''Kenevir ekme'' suçundan kurulan hüküm yönünden: 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir. B. Sanık hakkında "Uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan hüküm yönünden: İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. C. Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR A. Sanık hakkında ''Kenevir ekme'' suçundan kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hükmün incelenmesi: Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2021/264 Esas, 2021/466 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafın sonuna “ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde karar verildi.