Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2021/18458 · K. 2023/9148

8. Ceza Dairesi         2021/18458 E.  ,  2023/9148 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1186 E., 2021/514 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır 2. Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına cezanın ertelenmesine karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan,Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanık hakkında verilen hükmün ertelemeye ilişkin bendinde geçen "cezasının ertelenmesi" ibaresinin "hapis cezasının ertelenmesi" şeklinde değiştirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi atılı suçun şikayete bağlı olduğu, katılanın şikayetini 18.05.2017 tarihinde yaptığı, şikayet süresini geçirdiği atılı suçuna zamanaşımına uğradığına, tanık ...'ın 19.09.2019 tarihli ifadesini yeminsiz verdiğine, bu tanığın ifadesinin gerekçeye alınmasının tek başına bozmayı gerektirdiğine, sanığın atılı suç işlediğine dair dosyada delil bulunmadığına, tanık beyanları arasında çelişki bulunduğuna, suça konu taşınmazın evveliyatında da çöple dolu olduğunun sabit olduğuna, söz konusu atıkların kim tarafında ne zaman atıldığına dair araştırma yapılmadığına, sanık lehine olan tanık beyanlarının gerekçeye dahi alınmadığına bu beyanların gerekçeli kararda tartışılmadığına, tanık olarak dinlenen ... ile sanık arasında husumet bulunduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay sanığın evinde yaptırmış olduğu tadilat sonucu çıkan molozlarla kendi bahçesinden çıkan ot, çalı artıkları, budanmış dalları katılana ait 379 ve 380 parsel sayılı taşınmazlara atarak katılanın taşınmazına tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü; Sanığın devamlı olarak dosyadaki tutanakta ayrıntıları belirtildiği üzere katılanan bahçesine ot, çalı atıkları, budanmış dallar attığı ve durumun süreklilik arz edecek biçimde bir süre devam ettiği, buna bağlı olarak katılanın taşınmazını kullanımını doğrudan engellediği, bu hususta komşuların da rahatsız olduğu, katılanan bahçedeki atıkları kendi imkanları ile temizlettirdiği dosyadaki kolluk Tutanağı, tanık anlatımları ve fotoğraflarda sabit olduğu anlaşıldığından sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü; 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ancak hapis cezalarının ertelenebileceği cihetle hiç bir ayrım yapılmadan "cezasının ertelenmesine" ibareleriyle ertelemeye karar verilerek adli para cezasının da ertelendiğini düşündürecek şekilde hükümde karışıklığa yol açılması, Yasaya aykırı, katılan, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu bu itibarla yerinde ise de; davanın yeniden görülmesini ve duruşma açılmasını gerektirmeyip olayın daha fazla araştırılmasına ihtiyaç duyulmayan bu hususun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ertelemeye ilişkin bendinde geçen "cezasının ertelenmesi" ibaresinin "hapis cezasının ertelenmesi" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün :Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanığın evinde yaptırdığı tadilat sonrası çıkan molozlar ile bahçesindeki ot,çalı artıkları ve budanmış dalları katılana ait taşınmalara herhangi bir hakka dayanmadan atarak katılanın taşınmazını kullanmasını engellediği, atılı suçun temadi eden suçlardan olup zamanaşımı süresinin dolmadığı, katılanın şikayet etmiş olduğu tarihde tecavüzün devam ettiği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşılmakla bölge adliye mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Milas 1.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2023 tarihinde karar verildi.