Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2021/18462 · K. 2023/9105

10. Ceza Dairesi         2021/18462 E.  ,  2023/9105 K. "İçtihat Metni" T U T U K L U İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Esastan ret TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması, Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2021 tarihli ve 2021/30 Esas, 2021/167 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2021/1136 Esas, 2021/985 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Sanığın kızının hastalığı sebebiyle kenevir yetiştirip suç kastının olmadığına, 4. Sanığın bitkileri kendisinin kolluk kuvvetlerine gösterdiği ve hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5. Şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, 6. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiğine, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın kendi ikametinde ve kayınpederinin ikametinde ele geçirilen dikili halde toplam 57 kök hint keneverinin sanığın kendisi tarafından dikilerek yetiştirildiği-bakımının yapıldığı ve bu hususun sanık ikrarı ile de sabit olduğu, yerleşik Yargıtay içtihatları uyarınca ticari amaçla ekildiklerine ilişkin başkaca bir delil yoksa 20 köke kadar dikili halde bulunan hint kenevirinin kişisel kullanım kapsamında ekildiğinin kabul edilebileceği, ancak sanığın kendi ikametinde ve kayınpederinin ikametinde dikili olarak ele geçirilen toplam 57 kök hint kenevirinin bu haliyle kişisel kullanım sınırlarının üzerinde kaldığı, sanığın kayınpederinin ikametinde ele geçirilen hint keneviri bitkileri üzerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen kriminal uzmanlık raporuna göre şahit numune olarak alınan ve uzmanlık raporunda 19 ile numaralandırılan 8 kök kenevir bitkisinden 512,4 gram toz esrar elde edilebileceğinin bu sonuca göre kayınpederinin ikametinde ele geçirilen toplam 52 adet kök kenevir bitkisinden ortalama olarak 3.330,6 gram toz esrar elde edilebileceğinin ayrıca aynı uzmanlık raporuna göre sanığın kendi ikameti bahçesinden ele geçirilen yeşil renkli 5 kök maddeden toplam 3,9 gram esrar elde edilebileceğinin anlaşıldığı, bu haliyle de sanığın hem kendi ikametinde hem de kayınpederinin ikametinde yetiştirmiş olduğu hint kenevirlerinden ortalama 3.334,5 gram esrar elde edilebileceği ve elde edilebilecek bu esrar miktarının da kişisel kullanım sınırının üzerinde kaldığı, yine sanığın ikametinden ele geçen hint keneviri bitki parçalarından kriminal uzmanlık raporu ile toplamda elde edilebilecek esrar miktarının 1.397,36 gram olduğunun tespit edildiği ve elde edilebilecek bu esrar miktarının da kişisel kullanım sınırının üzerinde kaldığı dikkate alındığında sanığın savunmasının suç şüphesinden kurtulmaya yönelik olduğu, ele geçirilen ve kişisel kullanım sınırının üzerinde bulunan uyuşturucu maddeleri başkalarına temin veya ticaret amacıyla bulundurduğu bu suretle üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçunu işlediği sabit görülerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık hakkında ''Kenevir ekme'' suçundan kurulan hüküm yönünden: 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir. B. Sanık hakkında "Uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan hüküm yönünden: İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR A. Sanık hakkında ''Kenevir ekme'' suçundan kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2021/1136 Esas, 2021/985 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde karar verildi.