Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/18860 · K. 2024/8147

9. Ceza Dairesi         2021/18860 E.  ,  2024/8147 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2015/431 E., 2016/121 K. SUÇLAR: Cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜMLER: Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Temyiz İncelemesinin Kapsamına Göre Sanık hakkında cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Mahkeme tarafından mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 35/1,35/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/4 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin nazara alınması gerektiğine, atılı suçların oluşmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir. III. GEREKÇE A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanığın işlediği konut dokunulmazlığının ihlali suçunun, 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Aynı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 26.01.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir. Açıklanan gerekçe doğrultusunda Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. B. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Katılan ...'nın aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, olay günü katılanın evine giren sanığın katılanla karşılaşmadığı ve cinsel saldırı suçunun icrai hareketlerine başlamadığı nazara alınarak atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamı ve olayın oluşuna uygun düşmeyen kabulle müsnet suçtan mahkumiyetine dair hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma sebebine göre Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. IV. KARAR A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.