Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2021/19293 · K. 2021/14428

7. Ceza Dairesi         2021/19293 E.  ,  2021/14428 K. "İçtihat Metni" 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'ün, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 91/1-1.cümle, 91/4 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 5.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair DÜZİÇİ Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2015 tarihli ve 2015/27 esas, 2015/333 sayılı sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 01.03.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2021 tarihli ve KYB.2021/30425 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Dosya aslının diğer sanıklar yönünden kararın temyiz incelemesi sonrasında bir kısım sanıklar yönünden bozulmasını müteakip mahkemesince yeni esasa kayıt yapılarak yargılamaya devam ediliyor olması nedeniyle onaylı suret üzerinden yapılan incelemede; Diğer sanıkların Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin kararını temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 17/12/2019 tarihli ve 2019/33110 esas, 2019/15790 sayılı ilamında da "...Bilirkişi raporuna göre suça konu emvalin yakacak niteliğinde olması karşısında, 6831 sayılı Kanunun 91/1-2. cümlesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,...BOZULMASINA..." şeklinde belirtildiği üzere; Dosya kapsamına göre, 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinin " 14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleri ile yasak edilen fiillerden dikiliden ağaç kesenler, kökünden sökenler veya hayatiyetini sona erdirecek şekilde boğanlar, ağaçlardan yalamuk, pedavra, hartama çıkaranlar üç aydan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır. Ancak suçun konusunun münhasıran yakacak nitelikte emval veren ağaç olması halinde, verilecek ceza yarı oranında indirilir." düzenlemesi karşısında, olay mahalinde yapılan keşif sonucu alınan 07/10/2015 tarihli bilirkişi raporunda davaya konu ağaçların yakacak vasıfta olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezadan 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2.cümlesi gereği indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayininde, Kabule göre de; Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken temel cezanın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91/1-1.cümlesi gereğince 320 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, aynı Kanun’un 91/4. maddesi gereğince 1 kat oranında arttırım yapılırak 640 gün adli para cezasından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddesi uyarınca yapılan indirim işlemi esnasında, 533 gün adlî para cezası yerine, 266 gün adlî para cezasına hükmedilmesini müteakip, anılan Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından çevrildiğinde 10.660,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 5.320,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayininde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden Düziçi Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.10.2015 tarihli ve 2015/27 Esas, 2015/333 Karar sayılı kararının CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 08.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.