Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/19475 · K. 2023/10131

2. Ceza Dairesi         2021/19475 E.  ,  2023/10131 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 28.09.2018 SAYISI : 2018/1334 E., 2018/1637 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama, bozma Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2018/1334 Esas, 2018/1637 Karar sayılı kararının ve 28.09.2018 tarihli 2018/1334 Esas, 2018/1637 Karar sayılı ek kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: I-Sanık ...'ın Temyiz Talebi Yönünden Her ne kadar sanık ...'ın kendisine 11.10.2018 tarihinde tebliğ edilen ek kararı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal süreden sonra 19.10.2018 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmış ise de; anılan ek kararın tebliğ işleminin usûlsüz olduğu zira bu tebliğ işleminde 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesi uyarınca cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen kararın okunup ''okunup anlatılmadığı'' anlaşılmakla, sanığın ek karar yönelik temyiz isteminin süreside olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın yüzüne karşı 11.07.2018 tarihinde verilen karara karşı 5271 sayılı Kanun'un 291/1.maddede belirtilen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 28.09.2018 tarihinde temyiz isteminde bulunulması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 28.09.2018 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, II-Sanık ...'ın Temyiz Talebi Yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması ve müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.