Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/19517 · K. 2023/3341

9. Ceza Dairesi         2021/19517 E.  ,  2023/3341 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel taciz HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Biga 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/380 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105, 43 ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 3.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Tebliğname görüşünde özet olarak; katılana yönelik cinsel taciz içerikli mesajların sanığa ait cep telefonundan gönderilmesi karşısında sanığın atılı suçu elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanarak işlediği, bu sebeple sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca verilen cezada yarı oranında artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması ile 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde düzenlenen basit yargılama usulü uygulanmasına göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasının talep edildiği görülmüştür. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin, katılana yönelik cinsel taciz içerikli mesajların sanığa ait cep telefonundan gönderilmesi karşısında sanığın atılı suçu elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanarak işlediği, bu sebeple sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca verilen cezada yarı oranında artırım yapılması gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, komşusu olan katılana facebook sosyal paylaşım sitesinden; 25.06.2015 tarihinde bir köpek resmi yollayıp "Selam" yazdığı, 02.07.2015 tarihinde "Selam" yazıp dil uzatan resim yolladığı, 04.07.2015 tarihinde "Nerdesin" yazdığı, 08.07.2015 tarihinde "..., bizede bul fasülya, para önemli değil" yazdığı, 08.07.2015 tarihinde " Nerdesin" yazarak göz kırpma işareti yaptığı, 09.07.2015 tarihinde baş parmak havada işareti yolladığı, 11.07.2015 tarihinde kalp içerisinde köpek resmi yolladığı, 14/07/2015 tarihinde "Kalktı" yazdığı, 23.07.2015 tarihinde "Selam, arkadaş bul bana, güzellik yaparız" yazdığı, 17.08.2015 tarihinde "Herkese veriyon, bana neden vermiyorsun, bekliyorum ..., parayla sen.Ye.Yazman.Bekliyorum, Azdım seni sikmrm lazım, zorlama" yazdığı şeklinde kabul edilen olayda hukuki süreç bölümünde belirtildiği şekilde mahkumiyetine karar veriliği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Sanığın eylemini elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlemesine rağmen hakkında 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayinine hükmedildiğinden üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin bu yönüyle yerinde olduğu görülmüştür. Sanığın eyleminin 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi kapsamında bulunduğundan hapis cezasının üst sınırı itibariyle 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde düzenlenen basit yargılama usulü uygulanamayacağından Tebliğname'deki bu yöndeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Biga 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/380 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararına yönelik üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321'inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde karar verildi.