Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/19536 · K. 2024/11396

2. Ceza Dairesi         2021/19536 E.  ,  2024/11396 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1412 E., 2019/1331 K. SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin kararlarının kaldırılarak sanık hakkında mahkûmiyet kararının verilmesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin gerekçesiz hüküm kurulmasına, kesilen ağacın canlılığı sürdürmesi nedeniyle mala zarar verme suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın suça konu ağacı kendisi dikmesi nedeniyle mülkiyetin kendisine ait olduğunu düşünmesi nedeniyle suçun kast unsurunun gerçekleşmediğine, taraflar arasında uyuşmazlığın konusunun hukuki nitelik taşıdığına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Sanık hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, kurulan mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.