Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/20004 · K. 2024/388

4. Ceza Dairesi         2021/20004 E.  ,  2024/388 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/894 E., 2016/176 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Tire Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2011 tarih, 2010/316 Esas, 2011/240 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; a.Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarıca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarıca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, Karar verilmiş ve bu karar 28.07.2011 tarihinde kesinleşmiştir. 2.Sanıkların denetim süresi içerisinde 09.11.2014 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediklerinin ihbar edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında hükümlerin aynen açıklanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların temyiz istekleri ortak olarak, polis memuru olan katılanın şahsi merakı ve öfkesi ile tüm olayı yarattığına, tanık beyanlarında hakaret sözlerinin geçmediğine, direnme suçunun unsurlarının oluşmadığına, hükümlerin açıklanırken seçenek tedbire çevrilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Katılanın ilçe Emniyet Müdürlüğüne bağlı polis olarak Tire Devlet Hastanesinde görev yaptığı, sanıkların baba oğul oldukları ve sanık ...'ın adli raporu aldırılmak üzere birlikte hastaneye geldikleri, daha önce meydana gelen ve sanık ...'ın karıştığı bir olay ile ilgili olarak katılan polis memurunun soru sorması üzerine çıkan tartışma neticesinde sanıkların katılana hitaben "Sen o pis burnunu bu işlere sokma, sen terbiyesizsin." diyerek hakaret ettikleri ve "Sen benim kim olduğumu biliyormusun,seni sinek gibi ezeceğim,doğuya sürdüreceğiz." diyerek tehdit edip birlikte katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralayarak görevli memura mukavemette bulundukları iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamı, tutanaklar ve sanık savunmalarına göre sanıkların her iki suçtan da ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1.Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Olay günü sanıkların katılana söylediği kabul edilen sözlerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların mahkûmiyetine karar verilmesi, 2.Sanık ...'ın adli raporunu almak için hastaneye gelen sanıkların, hastane polisi olan katılanın kendilerine, daha önce sanık ...'ın adının karıştığı ancak şikâyet olmadığı için işlem yapılmayan bir olayla ilgili soru sormasına sinirlenerek katılana "Sen benim kim olduğumu biliyor musun, seni sinek gibi ezeceğim, doğuya sürdürüceğiz." demeleri ve birlikte kasten yaralamaları biçiminde gerçekleşen eylemlerinin katılanın herhangi bir görevini yaptırmamaya yönelik olmadığı, tehdit sözlerinin irade açıklaması niteliğinde olduğu ve bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında suç vasfında yanılgıyla görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması, 3.Kabule göre de, a. Sanıkların görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini birlikte gerçekleştirmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, b.Katılan polis memurunun sanıkların karıştığı başka bir olay ile ilgili olarak görevi dışında konuyla ilgilenerek sanık ...'a "O tecavüzcü sen misin.." demesi nedeniyle sanıkların haksız tahrik altında kaldıklarına ilişkin savunmaları karşısında, 5237 sayılı Kanun'un hakaret suçu yönünden 129 ve görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmemesi hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.