Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2021/2017 · K. 2021/5879

9. Hukuk Dairesi         2021/2017 E.  ,  2021/5879 K. "İçtihat Metni" BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : ALACAK İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 2001 yılında ... Mermer A.Ş. bünyesinde şoför olarak (hafriyat kamyonu ve servis şoförlüğü de dahil) ... İlçesi ... Köyü mevkiinde bulunan maden ocağında işe başladığını, 2007 yılında bütün hak ve alacakları ile davalı ... Mermer A.Ş.'ye devrolduğunu, ulaşım ve yemek giderlerinin davalı işverence karşılandığını, iş sözleşmesinin 05.06.2015 tarihinde müvekkili tarafından haklı nedenlerle feshedildiğini ve fesih tarihi itibarı ile davacının almış olduğu son brüt ücretin 7.162,46 TL olduğunu, davacının tüm zamanlarda 07.00-19.00, 08.00-20.00 saatleri arasında haftanın 7 günü aralıksız çalıştığını, haftalık yasal çalışma süresinin nerdeyse 30 saat üzerinde olan fazla çalışmalara ilişkin ödenmesi gereken fazla çalışma ve hafta tatili ücretinin ve kıdem tazminatının ödenmediğini, davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak ücret ödenmediğini, davacının yıllık izin kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, hafta sonu çalışma ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacağının davalıdan alınmasına karar verilmesini dava etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, öncelikle usule ilişkin davacı taleplerinin zamanaşımına uğramış olması nedeniyle zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının taleplerini belirsiz alacak şeklinde açtığından dolayı davaya itiraz ettiklerini, davacının delil listesini kabul etmediklerini, davacının iddia ettiği çalışma süreleri, ücreti ve çalışma koşullarının gerçeği yansıtmadığını, davacının 07.11.2007 tarihinde işe başlayıp 05.06.2015 tarihinde işi terk ederek ayrıldığını, davacının işe asgari ücret üzerinden başladığını 01.06.2014 tarihinde ücretinin 1.370,00 TL olduğunu, davacıya yıllık izinlerinin kullandırıldığını, davacının ücretsiz izin de kullandığını, her yıl kış aylarında iklimsel nedenlerden dolayı çalışma yapılmayıp işyerinin kapandığını ve bu dönemlerde davacının ücretinin yine tam olarak ödendiğini, davacının işyerini amir ve işverene haber vermeksizin ve izin almaksızın terk ederek ayrıldığını, davacının fazla çalışma yaptığında karşılığında ücretini aldığını, davacıya haftada bir gün hafta tatili izni kullandırıldığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olmadığını savunarak; davanın reddini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İstinaf Başvurusu : İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti : Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusu yerinde olmadığından esastan reddine karar verilmiştir. Temyiz Başvurusu : Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Davacının fazla mesai yaparak çalışıp çalışmadığı ve yapılan fazla mesailerin ücretinin ödenip ödenmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Davacı işçi çalıştığı tüm zamanlarda 07:00-19:00 ya da 08:00-20:00 saatleri arasında haftanın yedi günü çalıştığını iddia etmiş, davalı ise kış aylarında çalışma yapılmadığını, davacı fazla mesai yaparsa ücretlerinin ödendiğini savunmuştur. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı işyerinde 08.09.2015 ve 20.04.2015 tarihlerinde 01.04.2012-08.04.2015 tarihleri arasını kapsar şekilde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı İş Müfettişlerince inceleme teftişi yapıldığı, bu teftiş neticesi işçilere fazla mesailerin ödenmediğininin tesbit edildiği ve bu eksikliğin giderilmesinin istendiği ardından yapılan teftişte söz konusu eksikliğin giderildiği, işçilerin banka hesaplarına fazla mesai ücretlerinin aylık ücretleri ile birlikte tahakkuk ettirilerek ödendiğinin tesbit edildiği görülmüştür. Davacı işçinin 2015 yılı Nisan ayı bordrosu incelendiğinde davacıya 3.726,40 TL ek kazanç adı altında tahakkuk bulunduğu, sunulan banka talimatlarında davacının hesabına 22.05.2015 tarihlerinde 4.295,50 TL ücreti ile birlikte fazla mesai ücreti ödenmesi yönünde talimat verildiği görülmüştür. Söz konusu bordro imzasızdır, dosya içinde davacının ücretlerinin yattığı banka hesap dökümü yoktur. Mahkemece davacının ücret bordrosunda tahakkuku yapılan ek ödemenin ve davalı tarafından sunulan banka talimatlarında ödendiği görülen 4.295,50 TL ödemenin davacıya ödenip ödenmediği, tahakkuk ettirilen ek ödemenin fazla mesai ödemesi olarak yapılıp yapılmadığı yapılmış ise mahsubunun yapılması gerekip gerekmediği, davalı tarafından ödendiği bildirilen 4.295,50 TL' nin ödenip ödenmediği, yine mahsubunun gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gereklidir. Söz konusu ödemeler araştırılmadan karar verilmesi hatalıdır. SONUÇ: Temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 hükmü uyarınca dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.