Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/20383 · K. 2025/3284

9. Ceza Dairesi         2021/20383 E.  ,  2025/3284 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/403 E., 2017/369 K. SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Usul ve kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 31/2. son maddesinin uygulanmayarak fazla cezaya hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 1.Suç tarihinin dosya kapsamına ve gerekçe içeriğine göre "2015 yılı Mayıs ayı" yerine sehven "12.06.2015" şeklinde yazılması, 2.İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 31/2 son maddesi gereğince cezanın 7 yıla indirildikten sonra aynı kanunun 62. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayin edilmesi, Dairemizce düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafii ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2016 tarihli, 2015/116 Esas, 2016/292 Karar sayılı hükmünde yer alan hüküm bölümünün (1-b) bendine "aynı maddenin son cümlesi gereğince 7 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRIMASINA" ibaresinin eklenip, 1-c bendindeki 6 yıl 8 ay ibaresinin yerine 5 yıl 10 ay ibaresinin eklenmesi ve suç tarihinin 2015 yılı Mayıs ayı olarak değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde karar verildi.