Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/2251 · K. 2021/8805

12. Ceza Dairesi         2021/2251 E.  ,  2021/8805 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2-Sanık ... hakkında; TCK'nun 85/2, 22/3, 22/6, 62/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan ... ile evli olan sanık ...'nın yaklaşık 3 yıldır sanık ... ile duygusal yakınlık içerisinde olduğu, olay günü sanıkların Manavgat ilçe merkezine 7-8 km uzaklıktaki deniz kenarına sanık ...'nın katılanla ortak çocukları olan 11 ve 12 yaşlarındaki... ve...i de yanlarına alarak gittikleri, sanıkların adı geçen çocukları halka açık olmayan, derin ve dalgalı denize, yüzmeyi kolaylaştırıcı materyal bulunmaksızın girmelerini müteakip yürüyüşe çıkmaları sonrası, yalnız kalan çocukların suda boğularak öldükleri olayda; sanık ...'ın, aralarında duygusal yakınlık bulunan sanık ... ile ölen çocukları halkın kullanımına kapalı, derin ve dalgalı olması nedeniyle çocuklar için ciddi risk teşkil ettiği öngörülebilecek olan deniz kenarına götürdükten sonra, ölen çocuklar üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan sanık ... ile birlikte çocukları göremeyecek şekilde yürüyüşe çıkıp yaklaşık yarım saat süreyle çocukları, yüzmeyi kolaylaştırıcı herhangi bir materyal de sağlamadan yalnız bıraktıkları, bu şekilde her iki sanığın da objektif dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandıkları gibi çevrede yardım edecek herhangi bir kimsenin olmadığı, akıntının olduğu deniz kesiminde çocukların boğulabileceğini çok rahatlıkla öngördükleri halde durgun kanal suyunda yüzebilen çocukların kendilerini kurtaracaklarına güvenerek hareket ettikleri anlaşılmakla, sanıkların istemedikleri ancak öngördükleri ölüm sonucunun meydana gelmesine yol açan eylemlerinin, bilinçli taksirle birden fazla kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturduğu anlaşılarak yapılan incelemede; Ceza Genel Kurulunun 25.06.2020 tarih 2018/12-135 esas ve 2020/317 karar sayılı ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ... müdafinin velayet yükümlülüğünü yerine getirmeyen şikayetçi Mehmet'in kusurlu olduğuna, müvekkilinin çocukları kurtarmak için çaba sarf ettiğine; sanık ...'nın TCK'nın 22/6. maddesi uyarınca hakkında ceza verilmemesi gerektiğine; katılan ... vekilinin, temel cezadan 1/3 oranında artırım yapılmasının az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanıklar hakkında belirlenen temel cezada TCK’nın 22/3. maddesi uyarınca 1/3 artırım yapılması sırasında, 6 yıl hapis cezası yerine, 5 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, 2-Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin “eşit oranda” tahsiline karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan “5'ER YIL 12'ŞER AY HAPİS CEZASI” ibaresinin, “SANIKLAR HAKKINDA AYRI AYRI 6 YIL HAPİS CEZASI” olarak, hükmün 3. paragrafında yer alan "2 yıl 12 ay hapis cezası" ibaresinin "3 yıl hapis cezası" olarak değiştirilmesi ve hükmün yargılama giderlerine ilişkin paragrafında yer alan "eşit olarak" ibaresinin çıkarılarak yerine "sebebiyet verdikleri oranda" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.