Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2021/22630 · K. 2024/2216
7. Ceza Dairesi 2021/22630 E. , 2024/2216 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/415 E., 2018/347 K. SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin öğrenme üzerine süresinde kabul edildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; adlî para cezasını ödeyecek gücü olmadığına, verilen kararın lehine bozulması talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Yapılan incelemede; sanığın Lüleburgaz'da bulunan 65. Mekanize Piyade Tugayında görev yaparken 12.08.2014 günü 6 günlük yol süresi de dahil olmak üzere toplam 16 gün kanuni izne gönderildiği, gönderilmiş olduğu kanuni izninden en geç 28.08.2014 günü saat 08.35'e kadar katılış yapması gerekirken, 04.09.2014 tarihinde saat 17.13'te kendiliğinden Birliğine döndüğü anlaşılmıştır. Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b ve 73 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; Birliğine dönecek parayı denkleştiremediği için Van ilinde kısa süreli olarak tekstil işinde çalıştığını, daha sonra kendi isteğiyle Birliğine döndüğünü beyan etmiştir. Sanığın süresinde Birliğine dönmediğine ve kendiliğinden katılış yaptığına dair tutanak, vaka kanaat raporu dosyada mevcuttur. Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; sanığın izin süresini geçirmesine ilişkin mazeret olarak ileri sürdüğü hususların askerlik hizmetine üstün tutulabilecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla; atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Gerekçeli Karar başlığında suç tarihinin 28.08.2014-04.09.2014 olarak yazılması gerekirken yalnızca 04.09.2014 olarak gösterilmesi yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.