Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/22903 · K. 2021/25565

4. Ceza Dairesi         2021/22903 E.  ,  2021/25565 K. "İçtihat Metni" K A R A R Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/2 delaletiyle 125/1, 125/4, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 860,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2020 tarihli ve 2019/527 esas, 2020/213 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31/03/2021 gün ve 2021/34643 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi: İstem yazısında; "Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 29/10/2018 tarihli eylem nedeniyle düzenlenen 01/03/2019 tarihli ve 2018/109757 soruşturma, 2019/7391 esas, 2019/5827 sayılı ilk iddianame ile açılan davanın, Bursa 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/581 esasında kayden derdest olduğu, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 17/12/2018 tarihli aynı mahiyetteki eylem nedeniyle düzenlenen 16/05/2019 tarihli ve 2018/111345 soruşturma, 2019/15943 esas, 2019/12536 sayılı iddianame ile açılan davada Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2020 tarihli kararıyla sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu ve suç tarihleri arasındaki süre de dikkate alınarak, bahse konu dosyaların, Bursa 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/581 esas sayılı derdest dosyasında birleştirilip, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlenip işlenmediği ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir. Hukuksal Değerlendirme: 5237 sayılı TCK’nın “Zincirleme Suç” başlıklı 43. maddesinin 1. fıkrasında; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır” şeklinde zincirleme suç tanımlanmış, ikinci fıkrasında ise; “Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır” denilmek suretiyle zincirleme suçtan farklı bir müessese olan, aynı nev’iden fikri içtima kuralı düzenlenmiştir. Türk Ceza Kanunu sistematiğinde, kural olarak yasadaki suç tanımına uygun her bir netice ayrı bir suç oluşturmasına karşın, bu kuralın istisnaları olarak, TCK’nın “suçların içtimaı” bölümünde, 42, 43 ve 44. maddelerine yer verilmiştir. Aynı nev’iden fikri içtima halinde, fiil yani hareket hukuksal anlamda tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Bu durumda hareket tek olduğu için, fail hakkında tek bir ceza verilecek, ancak bu ceza mağdur sayısı fazla olduğu için, TCK’nın 43/1. maddesine göre artırılacaktır. (Ceza Genel Kurulunun 05/06/2012 tarih ve 15/491-219 sayılı ilamı da bu doğrultudadır.) İnceleme konusu somut olayda; sanığın, müştekiye karşı 29/10/2018 tarihinde işlediği hakaret ve tehdit eylemleri nedeniyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 01/03/2019 tarihinde açılan davanın Bursa 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/581 esas numarasıyla derdest olduğu, yine aynı sanık hakkında aynı müştekiye karşı 20/11/2018 ve 17/12/2018 tarihlerinde işlenen hakaret eylemleri nedeniyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 16/05/2019 tarihinde iddianame düzenlenip Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/02/2020 tarih, 2019/527 esas ve 2020/213 karar sayılı ilamı ile mahkumiyet kararı verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmakla, Bursa 28. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamada, kanun yararına bozmaya konu dosyanın incelemesi yapılarak, sonucuna göre belirlenen cezadan mahsup işlemi yapılabileceği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.