Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/23135 · K. 2024/5691

4. Ceza Dairesi         2021/23135 E.  ,  2024/5691 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/36 E., 2016/97 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan sanıklar müdafiinin temyiz isteği; Yerel Mahkemenin delillerin takdirinde hataya düştüğüne, sanıklar ... ile ...'ün aleyhine toplanan delillerin soyut, yetersiz ve çelişkili olduğundan beraat etmeleri gerektiğine, diğer sanıklar ... ile ...'nun cezalandırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Taraflar arasındaki husumetin etkisi ile birbirlerine sinirle ve agresif tavırlarla bir şeyler söylediklerinin mahkemece bizzat izlenen kayıtlardan anlaşılması, tüm taraflarının beden dillerinin hakaret iddialarını doğrulaması ve tanık polis memurlarının tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettiklerini söylemeleri dolayısıyla sanıkların üzerlerine atılı hakaret suçunu işledikleri sabit görülerek Yerel Mahkemece hakaretin karşılıklı olduğundan bahisle sanıklar hakkında ceza verilemesine yer olmadığı yönünde kararlar verilmiştir. IV. GEREKÇE Tanıkların anlatımı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabulüne ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, katılan sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.