Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2021/2336 · K. 2022/14174

10. Ceza Dairesi         2021/2336 E.  ,  2022/14174 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2019/591 Esas, 2020/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 nci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2020/3552 Esas, 2020/2676 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Zincirleme suç şartlarının oluşmadığına ilişkindir. B.Sanığın temyiz sebepleri; Suçu işlemediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ...’in madde sattığına ve [TELEFON MASKELENDİ] numaralı hattı kullandığına dair ihbar üzerine, sanığın kullandığı tespit edilen ihbara konu hat üzerinde 02.09.2019 tarihinde iletişimin dinlenmesi, tespiti, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi kararı alındığı, kararın icrası sırasında; 02.10.2019 tarihinde sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen Ferdi Parla’ya net 0,3 gram sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde sattığı, akabinde 03.10.2019 tarihinde sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...’a net 0,05 gram sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde sattığı, her iki eylemin de iletişim tespit tutanakları, fiziki takip ve olay tutanakları, tanıkların müdafili beyanları ve teşhisleri ile sanığın tevil yollu ikrarlarıyla sabit olduğu, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile sanığın farklı tarihlerde birden fazla kez sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde satışı yapması sebebi ile zincirleme suçtan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı; ancak sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitle tahsiline karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmemesi nedeniyle ilk derece mahkemesi hükmünün bu husus yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Sanığın farklı tarihlerde tanıklara sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde satışlarının iletişim tespit tutanakları, fiziki takip ve olay tutanakları, tanıkların müdafili beyanları ve teşhisleri ile sanığın tevil yollu ikrarıyla sabit olduğu, mahkemenin delillerin takdirinde ve zincirleme suç hükümlerine ilişkin uygulamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2020/3552 Esas, 2020/2676 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklu kalınan süreye göre sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2022 tarihinde karar verildi.