Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/23588 · K. 2022/6821
2. Ceza Dairesi 2021/23588 E. , 2022/6821 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin 08/06/2020 tarihli, 2020/11797 Esas, 2020/5337 Karar sayılı bozma ilamıyla bozulmasına karar verilen müştekisi belli olmayan açıktan hırsızlık suçundan dolayı mahallince zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılarak bir karar verilmesinin olanaklı olduğu kabul edilmiştir. Foça 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2015 tarihli ve 2012/233 Esas, 2015/795 Karar sayılı ilamında, suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’e yönelik hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 2.000,00 TL adli para cezasına ve birleşen davadaki kimlik bilgileri bilinmeyen meçhul mağdura yönelik açıktan hırsızlık suçundan ise 4.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, temyiz istemi üzerine Dairemizin 08/06/2020 tarihli, 2020/11797 Esas, 2020/5337 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına, müştekisi belli olmayan açıktan hırsızlık suçundan kurulan hükmün ise, TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiği ve aynı Kanun'un 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasının gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, bozmadan sonra sadece müştekisi belli olmayan açıktan hırsızlık suçundan dolayı yargılamaya devam edilip bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, bu suçla ilgili olarak herhangi bir karar verilmeyip, Dairemizin 08/06/2020 tarihli kararıyla onanarak kesinleşen katılan ...’e yönelik hırsızlık suçundan yeniden mahkumiyet hükmü kurulduğunun anlaşılması karşısında; bozmadan sonra mahkemenin 13/01/2021 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında mükerrer olarak katılan ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuken geçerliliğinin bulunmadığı belirlenmekle; suça sürüklenen çocuk ve müdafıinin hukuken geçersiz ve infaz kabiliyeti bulunmayan karara yönelik temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 06/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.