Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2021/24091 · K. 2024/334

7. Ceza Dairesi         2021/24091 E.  ,  2024/334 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/7631 E., 2019/4931 K. SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın mahkûmiyeti TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı CMK) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ereğli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2018 tarihli ve 2018/45 Esas, 2018/374 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı olmak suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2.Ereğli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2018 tarihli ve 2018/45 Esas, 2018/374 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.06.2019 tarihli ve 2018/7631 Esas, 2019/4931 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin son cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; süresi içerisinde yoklama işlemlerini yaptırmamasına ilişkin mazeret olarak ileri sürdüğü hususların, 1632 sayılı Kanun kapsamında kabul edilebilecek özür kapsamında değerlendirilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Sanık hakkında yoklama kaçağı olmak eyleminden ötürü hakkında düzenlenen idari para cezasının kesinleşmesine rağmen süresi içerisinde yoklama işlemlerini yaptırmadığı, belirli bir süre geçtikten sonra kendiliğinden gelerek Askerlik Şubesine başvurduğu maddi vakıa olarak belirlenmiştir. 2.Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; 2005 yılı içerisinde öğrenci olduğunu, 2006 yılında trafik kazası geçirerek 2 yıl süreyle bastonla gezdiğini, 2008 yılında şu anki eşini kaçırdığını, 2010 yılında resmi nikah kıydığını, 2008 yılından sonra ailevi ve maddi engelleri dolayısıyla askerlik işlemlerini yapamadığını beyan etmiştir. 3.Sanık hakkında Halkapınar Kaymakamlığı İlçe Yazı İşleri Müdürlüğünün 08.07.2015 tarihli ve 2015/1043 Esas ve 2015/27 Karar sayılı idari yaptırım kararı, bu kararın tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatası, Ereğli Askerlik Şubesi Başkanlığına ihbar yazısı, Ereğli Askerlik Şubesi Başkanlığının 22.01.2018 tarihli cevabi yazısı, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları dosyada bulundurulmuş ve dosya kapsamında bulunan mevcut belgeler incelenerek değerlendirilmiştir. 4.İlk derece Mahkemesi tarafından, sanığın askerlik hizmetini tamamlayarak terhis olduğu ve suç işleme kastından bahsedilemeyeceğinden bahisle beraat kararı verilmiştir. B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesi kararının o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine 5271 sayılı Kanun'un 280 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca duruşma açılarak yapılan incelemede; Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak zorunlu askerlik yükümlülüğü altında bulunan sanığın, hakkında (mülga) 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilip kesinleşmiş idari para cezası bulunmasına rağmen, askerlik hizmetine ... tutulmasını gerektiren bir mazereti olmaksızın bilerek ve isteyerek askerlik şubesine başvurup son yoklamasını yaptırmamak suretiyle üzerine atılı yoklama kaçağı olmak suçunu işlediği kanaatine varılarak mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1.Sanığın ileri sürdüğü mazeretlerin atılı suç tarihlerine ilişkin olmadığı anlaşıldığından temyiz sebepleri kabul edilmemiştir. 2.1632 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinde düzenlenmiş olan suçların oluşabilmesi için, öncelikle suç tarihinde yürürlükte bulunan 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun (1111 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b), (c), (d) veya (e) bentlerinde yer alan kabahatlerin herhangi birinden dolayı kesinleşmiş bir idari para cezası bulunması gerekmektedir. Suçun oluşumu bakımından idari para cezasının hangi bentteki kabahatten (yoklama kaçağı, saklı, bakaya) dolayı verildiğinin bir önemi olmadığı gibi, failin sonraki işlediği eyleminin de işlenen kabahat eyleminden farklı bir eylem olması mümkündür. 3.Dosya kapsamına göre sanık hakkında kesinleşmiş idari para cezası bulunmasına rağmen, askerlik hizmetine ... tutulmasını gerektiren bir mazereti olmaksızın bilerek ve isteyerek askerlik şubesine başvurup son yoklamasını yaptırmamak suretiyle üzerine atılı 1 yıldan sonra kendiliğinden gelmekle sona eren yoklama kaçağı suçunu işlediği anlaşılmakla; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.06.2019 tarihli ve 2018/7631 Esas, 2019/4931 Karar sayılı kararında, herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.06.2019 tarihli ve 2018/7631 Esas, 2019/4931 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.