İçtihatYargıtay6. Ceza Dairesi11.04.2023

Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2021/24092 · K. 2023/9943

6. Ceza Dairesi 2021/24092 E. , 2023/9943 K. "İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü; Mağdurlar ... ve ...'ün soruşturma aşamasında şikâyetçi olduklarını bildirdikleri, ...'ın kovuşturma aşamasında katılan sıfatı aldığı, ...'ün ise önce mazeretli sonra mazeretsiz olarak duruşmalara katılmadığı ve toplanan kanıtlar yeterli olduğu için yedinci celsede hazırlıktaki ifadesi ile yetinilmesine karar verildiği, her iki mağdurun ortak vekili olan Av. ...'ın kurulan hükmü katılan ... yanında şikâyetçi ... adına da temyiz ettiği ve şikâyetçinin katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, şikâyetçi ...'ün 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılan olarak kabulü ile yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2016 tarihli ve 2016/6896 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle ve 148 inci maddesinin ikinci fıkrası yollaması ile 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri uyarınca cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmıştır. 2. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2017 tarihli ve 2016/154 Esas, 2017/429 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında beraatlerine karar verilmiştir. 3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 20.09.2018 tarihli ve 2018/161 Esas, 2018/1232 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanık ...'nın babası Z.G.'nin işletme ruhsatına sahip olduğu taş ocağının işletmesinin imzalanan Rödevans sözleşmesi ile 2011 yılında katılan ...'a verildiği, katılan ...'nin de 2014 yılında ...'a ortak olduğu, Z.G.'nin 2015 yılında cezaevine girmesi üzerine Z.G. adına işleri oğlu sanık ... ve sanık ...'ın yürütmeye başladığı, bir süre sonra Z.G.'nin isteği üzerine sanık ...'ın da işlerle ilgilenmeye başladığı, sanıkların ocağı satma kararı aldıkları, belirledikleri bedel üzerinden katılanlara teklifte bulundukları, katılanların bedeli yüksek bularak alamayacaklarını söyledikleri, bu sırada geçmişe dönük ödenmemiş devlet borcu bulunduğunun ortaya çıktığı, olay günü tarafların konuşmak için bir araya geldikleri, toplantının ertesi günü katılan ...'nin "Yumuşak doku hasarı" bulgusu içeren basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığına dair doktor raporu alarak her iki katılanın kolluğa şikâyetçi oldukları, şikâyet beyanlarında özetle, sanık ...'ın belinde görünür vaziyette silah bulunduğunu, sanıklar tarafından önce zorla ödenmeyen devlet borcuna karşılık olarak katılan ...'a ocaktaki iş makinelerinin kendilerine devredilmesine ilişkin sözleşme imzalatılmaya çalışıldığını, katılanların imzalamayı reddetmeleri üzerine sanık ...'ın adamları tarafından katılan ...'nin dışarı çıkarıldığını, bu defa ...'a Rödevans sözleşmesinin feshine dair belge imzalatılmaya çalışıldığını, ...'nin ...'ı yalnız bırakmamak için tekrar içeri girdiğini, ...'nin mekanı terketmemiş olmasına sinirlenen sanık ...'ın ...'ye tekme ve tokatla vurduğunu, huzursuz olan ...'ın önünde duran sözleşmeyi imzaladığını, bundan sonra işyerinden dışarı çıkarıldıklarını beyan ettikleri, sanıkların benzer savunmalarında ise toplantıda sadece devlet borcunun nasıl ödeneceğinin ve ocağın satış konusunun konuşulduğunu, herhangi bir belge imzalanmadığını savundukları, sanıkların ev, araba ve iş yerlerinde usulüne uygun aramalar yapıldığı, imzalandığı söylenen belgelerin ve herhangi bir silahın ele geçmediği, duruşmada alınan beyanında katılan ...'nin tehdit olayından sonra ocağı işletmeye devam ettiklerini, sözleşmenin feshi konusunda da herhangi bir davanın açılmadığını beyan ettiği anlaşılmış, İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında atılı suçu işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine ilişkin hükmün kurulduğu belirlenmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2021/24092 · K. 2023/9943

İNCELENEN KARARIN

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. OLAY VE OLGULAR

IV. GEREKÇE

V. KARAR