Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2021/24331 · K. 2023/7656

4. Hukuk Dairesi         2021/24331 E.  ,  2023/7656 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 11.03.2021 SAYISI : 2015/217 Esas 2021/64 Karar HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı sigorta tarafından "Motorlu Kara Taşıt Araçları Süper Oto Sigorta Poliçesi" ile sigortalanan dava dışı sigortalı Panlette Biance Çöllü'ye ait aracın 25.07.2008 tarihinde sigortalının evinin kapalı otoparkında park halinde iken motor kısmından başlayan yangın neticesinde pert olduğunu, kasko sigortalı araçta meydana gelen 154.435,00 TL hasar bedelinin 16.02.2009 ve 06.05.2009 tarihlerinde sigortalıya ödendiğini, sigortalının dava konusu aracı davalı şirketten 07.12.2006 tarihinde satın aldığını, araçtaki imalat hatasına bağlı bu zarardan davalının sorumlu olduğunu belirterek 154.435,00 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; araçta imalat hatası olmadığını, bakımsızlık sebebiyle yangının çıktığını, müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, tespit raporunu kabul etmediklerini, aynı olayla ilgili olarak sigortalı hakkında Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/240 Esas sayılı dosyasında açılan davada sigortalının kusurlu olması sebebiyle tazminata karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 10.07.2014 tarihli 2011/344 Esas 2014/328 sayılı kararı ile yangına, bakım eksikliği veya bir dış etkenden ziyade motor bölmesinde meydana gelen bir elektriksel kısa devrenin (kötü temas) sebep olduğu ancak bu kısa devrenin, kısa sürede kendini bir şekilde belli etmemiş ve aracın uzun bir süre kullanımından sonra ortaya çıkmış olması nedeniyle, bir imalat hatasına (ayıplı imalat) bağlamanın mevcut veriler altında mümkün olmadığına dair tespitler içeren bilirkişi raporu hükme esas alınarak satıcının sözleşmeye dayalı kusurunun olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 29.01.2015 tarihli 2014/23024 Esas 2015/1164 sayılı kararı ile "...Mahkemece General Motors'un Türkiye'de bulunan distrübütörlerinden bu araçlardaki yangın olayının, internette yayınlanan haberlerin gerçekliğinin sunulması, aracın bulunduğu otopark şartlarının (olay tarihindeki) durumunun, nemli olup olmadığını, nem oranının gerektiğinde keşif yapılarak belirlenmesi daha sonra üniversitelerin otomotiv fakültelerinde motor bölümünde görevli 3 kişilik bilirkişi kurulundan, araçtaki yangının imalat hatası sonucu mu, yoksa bir başka sebeple mi çıktığı hususunda internet haberi de değerlendirilerek, tüm dosya kapsamına göre davacı iddiası, davalı taraf savunması, itirazları ve önceki raporların da irdelendiği gerekçeli, ayrıntılı, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile araçtaki yangının ön cam suyu ısıtma sisteminden kaynaklandığı, aracın hatalı üretilmiş olup olmadığının aracı üreten firmanın sorumluğunda olduğu, her aracın fabrika üretim sahasını terk etmeden önce birçok testten geçtiği ve üretilen aracın emniyetli ve kullanılmasına uygun olduğunun fabrika üreticisi tarafından onaylandığı, bu şekilde fabrikayı terk etmiş olan bir aracın ithalatçı firmasının, fabrikanın kalite kontrol belgesini referans aldığı, zaten ithalatçı firmanın satın almış olduğu aracı top yekün teste sokmasının pratik olarak mümkün olmadığı gibi, bu testleri yapabileceği test cihazlarını bünyesinde bulundurmasının da mümkün olmadığı, Türkiye'ye aracı getiren ve satan aracı firmanın getirdiği malın kalitesinin üretici firma tarafından onaylanmış olduğundan ve araç Türkiye'ye getirildikten sonra üzerinde herhangi bir tadilat yapılmamış olmasından dolayı satmış olduğu mal üzerinde davalının herhangi bir sorumluluğa sahip olmadığı tespitlerini içeren bilirkişi heyet raporunun gerekçeli ve denetime uygun olduğu, davalının kusurunun olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bozma sonrası alınan bilirkişi raporlarında meydana gelen yangının üretim hatasından kaynaklandığı tespit edilmekle beraber mahkemece garanti belgesi sunulmadığı şeklinde hatalı gerekçe ile davanın reddedildiğini, garanti belgesinin dava konusu ile ilgili olmadığını, aracın ayıplı olduğunun dosya kapsamına göre sabit olduğunu, ayıplı mala ilişkin doğan zarardan davalının sorumlu olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı sigorta tarafından "Motorlu Kara Taşıt Araçları Süper Oto Sigorta Poliçesi" ile sigortalanan aracın 25.07.2008 tarihinde hasar görmesi nedeniyle sigortalıya ödenen tazminatın kusuru olduğu iddiası ile davalıdan rücuen tazmini istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddeleri. 3. Değerlendirme Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.