Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2021/24525 · K. 2023/6276

4. Hukuk Dairesi         2021/24525 E.  ,  2023/6276 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/438 E., 2021/922 K HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü-İstinaf Başvurularının Esastan Reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/205 E., 2020/229 K. Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ve davalılardan Man Kamyon ve Otobüs Ticaret Anonim Şirketi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'nın sürücüsü, davalı Man Kamyon ve Otobüs Ticaret Anonim Şirketi'nin ise işleteni olduğu aracın, 27.11.2014 tarihinde yaya konumundaki davacı ...'e çarpması ile meydana gelen kaza sonucu davacının yaralandığını ve malul kaldığını, kazanın meydana gelmesinde davacının kusurunun bulunmadığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL sürekli iş görmezlik tazminatı ve 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılarlardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı ...'in 02.06.2019 tarihinde vefat etmesi üzerine mirasçıları ..., ..., ... ve ... davaya dahil edilmiş, taraf teşkili sağlanmak suretiyle yargılamaya devam edilmiştir. II. CEVAP 1.Davalı Man Kamyon ve Otobüs Ticaret Anonim Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin maliki olduğu araç sürücünün kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını, kazanın üçüncü kişinin ağır kusuru ile meydana geldiğini ve bu durumda davalı araç işletenin sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 2.Davalı ..., cevap dilekçesi sunmamıştır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Adli Tıp Kurumu (ATK) 3. İhtisas Kurulu'ndan alınan raporda, 27.11.2014 tarihli kaza nedeniyle davacının kalıcı maluliyetinin oluşmadığı ve iyileşme süresinin altı ay olduğunun tespit edildiği, kusur yönünden alınan rapora göre kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün %25 oranında, rögar kapağından sorumlu kurum veya kuruluşun %75 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, 25.10.2019 tarihli aktüer raporuna göre davacının talep edebileceği geçici iş göremezlik tazminatının 1.407,20 TL olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 6.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılardan Man Kamyon ve Otobüs Ticaret Anonim Şirketi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz olduğunu, 25.10.2019 tarihli rapora karşı itiraz süresi dolmadan esas hakkında karar verildiğini, davacının gelirinin asgari ücret üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. 2.Davalı Man Kamyon ve Otobüs Ticaret Anonim Şirketi vekili istinaf dilekçesinde; kazanın üçüncü kişinin ağır kusuru nedeniyle meydana geldiğini, kusur tespitinin hatalı olduğunu, hükmedilen manevi tazminat miktarının fahiş bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün %25 oranında, dava dışı rögar kapağının yapım ve bakımından sorumlu kurumun %75 oranında kusurlu olduğu tespitinin dosya kapsamına uygun olduğu, davacının tespit edilen gerçek geliri çerçevesinde geçici iş göremezlik zararının belirlendiği, hükmedilen manevi tazminat miktarının usul ve yasaya uygun bulunduğu, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesince verilen kararın isabetli olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin ve davalılardan Man Kamyon ve Otobüs Ticaret Anonim Şirketi vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir . V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesindeki sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının hatalı olduğunu, davacının gelirinin doğru belirlenmediğini, hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı Man Kamyon ve Otobüs Ticaret Anonim Şirketi'nin işleteni olduğu ve davalı ...'nın yönetimindeki aracın 27.11.2014 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yayanın maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 51, 54 ve 56 ıncı maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; davacının gelirinin doğru tespit edilmesine, 25.10.2019 tarihli aktüer raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmasına ve hükmedilen manevi tazminat miktarının yeterli bulunmasına göre usul ve kanuna uygun olup ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.