Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2021/24596 · K. 2023/214

6. Ceza Dairesi         2021/24596 E.  ,  2023/214 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, mala zarar verme, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 24.04.2015 tarihli ve 2015/1839 soruşturma numaralı iddianamesiyle, kasten yaralama, mala zarar verme ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 151/1, 152/1.a, 58 ve 53 üncü maddeleri ile cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/598 Esas, 2015/1198 Karar sayılı kararı ile katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/, 29 maddeleri uyarınca 2 ay hapis; mala zarar verme suçundan aynı Yasanın 151/1, 29 uncu maddeleri uyarınca 2 ay hapis cezalarıyla cezalandırılmasına; kamu malına zarar verme suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca da bütün mahkumiyet kararları yönünden mükerrir olduğu kabul edilen sanık hakkında hak yoksunluklarına da karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın temyiz sebebi; 1. Gerekçe içermeden almış olduğu ceza kararını temyiz etmek istediğine, 2. Vesaire İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk derece mahkemesince sanığın üstünlük tanınan ifadelerine göre; "olay tarihinde sanık ile katılanın ceza infaz kurumunda aynı koğuşta kaldıkları, katılan televizyon izlerken sanığın kumandayı alarak kanal değiştirmesi üzerine aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılanın elindeki çay bardağını duvara fırlatarak kırık cam bardağı ile sanığın üstüne yürümesi nedeniyle sanığın koğuşun üst katına çıkarak, merdivenden üzerine doğru gelen katılana eşya dolabı ve katılanın kovasını attığı" anlaşılmıştır. 2. Sanık ifadelerinde (1) No.lu bölümde belirtilen olayın anlatımına uygun beyanda bulunmuş ayrıca eşya dolabı ile kovanın katılana denk gelmediğini belirterek yaralama suçunu işlemediğini savunmuştur. 3. Katılanın aşamalardaki ifadelerinde, yaşanan tartışma sonrası kendisine ait eşyaları fırlatan sanığa engel olmak için üst kata çıkarken, sanığın eşya dolabını kendisine doğru attığını, üzerine doğru gelen dolabı engellemek isterken parmağından yaralandığını beyan ettiği anlaşılmıştır. 4. Katılan ...'in beyanlarıyla uyumlu şeklide "sol el bilekte sıyrıklar, parmakta cam kesisi, başında tepe kısmında boyun bölgesinde ağrısı olduğuna basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralandığını" belirtir cezaevi tabipliğinin raporu dava dosyasında mevcuttur. 5. Olay yerinde duvarda çay lekeleri ve duvara dayalı masanın üzerinde çay döküntüleri olduğuna ilişkin olay sonrası çekilen fotoğraflar dava dosyasında mevcuttur. 6. Tanıklar Ş.K. ve B.D.'nin katılanın beyanlarını destekleyen ifadeleri dosya içerisinde mevcuttur. IV. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Kasten Basit Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1.Sanığın katılana yönelik eylemi eşya dolabı ile işlediği dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme ve Kamu Malına Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Televizyon kanalı değiştirmek nedeniyle çıkan tartışma sonrası katılanın çay bardağını duvara fırlatıp kırarak üzerine gelmesi nedeniyle koğuşun üst katına çıkan sanığın, üzerine doğru gelen katılanın saldırısını önlemek ve merdivenden çıkarak yanına gelmesini engellemek amacıyla eşya dolabını ve kovayı merdivendeki katılana doğru attığı, sanığın ayrıca mala zarar verme kastıyla hareket etmediği, kasten işlenmesi mümkün olan mala zarar verme ve kamu malına zarar verme suçları açısından kast yokluğu nedeniyle suçun manevi unsurunun oluşmadığı dikkate alındığında, manevi unsuru oluşmayan müsnet suçlardan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR 1. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümle ilgili gerekçe bölümünde A paragrafının 1 No.lu bentte açıklanan eleştiri dışında kasten yaralama suçu yönünden Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/598 Esas, 2015/1198 Karar sayılı kararı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA, 2. Sanık hakkında mala zarar verme ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerle ilgili gerekçe bölümünde B paragrafında açıklanan nedenlerle Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/598 Esas, 2015/1198 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, kısmen Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 inci maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanunu’nun 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2023 tarihinde karar verildi. (Karşı oy) (Karşı oy) KARŞI OY Televizyon kanalı değiştirmek nedeniyle çıkan tartışma sonrası koğuşun üst katına çıkan sanığın katılanın bir kısım eşyaları bulunan kovasını ve eşya dolabını merdivenden aşağıya doğru attığı olayda, katılan ile aralarındaki kavganın hiddetiyle eline geçirdiği eşyaları katılana doğru attığı anlaşılan sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a ve 151/1 inci maddelerindeki suçları oluşturduğu, sanığın aynı Yasanın 44. maddesinde yer alan fikri içtima hükümleri kapsamında değerlendirilip en ağır ceza içeren suçtan cezalandırılarak aynı Kanun'un maddesine göre alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan, yüksek çoğunluğun beraat kararı verilmesi yönündeki kararına bu gerekçelerle katılmıyoruz.