Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/2544 · K. 2021/10312

2. Ceza Dairesi         2021/2544 E.  ,  2021/10312 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 2013/1170 Esas, 2014/1153 Karar sayılı ve 17/12/2014 tarihli kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 23.02.2015 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 05.06.2015 tarihinde kasten yaralama suçunu işlemesi nedeniyle bildirim yapılan İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 2015/763 Esas, 2015/973 Karar ve 31.12.2015 tarihli mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 86/3-a maddelerinde yazılı kasten yaralama suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası suça sürüklenen çocuklar hakkında üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis ve adli para cezasını gerektiren suçların uzlaşma kapsamına alındığı, ancak suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 2016/262 E., 2018/56 K. sayılı ilamına göre 29.11.2015 tarihinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan kesinleşen mahkumiyetinin bulunduğu ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu; ayrıca suça sürüklenen çocuğun, mağdurun ikametinin eklentisi niteliğindeki otoparkından suça konu bisikleti, gece vakti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143 maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun, mağdurun ikametinin bulunduğu apartmanın eklentisi niteliğinde olan otoparkına park ettiği bisikletini çalması şeklindeki eyleminin, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kabul edilmesi gerekirken, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.