Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/25780 · K. 2024/2655

4. Ceza Dairesi         2021/25780 E.  ,  2024/2655 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/402 E., 2016/673 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteğinin; raporun usule uygun olmadığına, kaçak yapının kaldırılmadığına ve resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, ruhsata aykırı olarak kapalı garaj yapmak, balkonu büyüterek kapalı alan oluşturmak ve ikinci katta terası kapatarak kapalı alana dahil etmek suretiyle imar kirliliğine neden olduğu iddia olunmuştur. IV. GEREKÇE 1. Sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı karşında, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmayarak katılan vekilinin temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5187 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davalarının “düşmesine" yerine “düşürülmesine” karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından “Düşürülmesine" ibaresi çıkarılarak yerine "Düşmesine" ibaresi eklenmesi suretiyle, HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde karar verildi.