Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/260 · K. 2023/1024

4. Ceza Dairesi         2021/260 E.  ,  2023/1024 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 233 üncü maddesinin birinci fıkrası, 50 nci ve 52 inci maddelerinin dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteğinin; ... ilçe merkezinde ve ... Köyünde iki evi olduğuna, ailesinin hem ... ilçe merkezinde hem de ... Köyünde bulunduğundan ... Köyüne gidip gelmekte olduğuna, her iki ailesini de geçindirmekte olduğuna, şimdiye kadar herhangi bir ihtiyaçlarını karşılamamış olmadığına, mahkemenin kendisinin durumuna bakmadan hakkında hüküm verdiğine, sadece iddialara dayalı olarak karar verildiğine, yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, eşi ve biri engelli dokuz çocuğuna bakmadığı, çocuklardan üç tanesinin halen öğrenci olup okullarına devam ettiği, sanığın gayri resmi bir birlikteliğinden de dokuz çocuğunun bulunduğu ve bu ilişkiden sonra aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğünü ihlal ettiği iddia ve kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE 1. Sanığın temyiz sebepleri yönünden; tüm dosya kapsamı ile suçun sübuta erdiğinin kabulüyle mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. 2. Sair yönlerden; 7.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 saıylı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünün ikinci paragrafında açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2023 tarihinde karar verildi.