Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/27126 · K. 2024/4513

4. Ceza Dairesi         2021/27126 E.  ,  2024/4513 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/656 E., 2016/284 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile; Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 8.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehine takdiri indirim sebeplerinin uygulanmadığına, ve mahkeme kararının çelişkili olduğuna vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Olay günü sanığın, öğretmen olan katılanın sınıfına girdiği ve aralarında tartışma başladığı, tartışmanın müdür odasında da devam ettiği, bir süre sonra müdür odasına sanığın eşi olan temyiz dışı şikayetçi sanık O.U.'nun da gelerek tartışmaya katıldığı, sonrasında sanık ve katılanın okul bahçesine çıktıkları sırada sanığın orta parmağını göstermek suretiyle katılanın şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte eylemde bulunduğu, ayrıca sanığın katılana orta parmağını göstererek "Bu sana yetmez kol lazım dediği" hususunun tanık beyanları ile sabit olduğu ve böylece sanığın hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden, Sanığın savunması, katılanın beyanı, tanıkların anlatımı ve tüm dosya kapsamı itibarıyla, sanığın atılı suçu işlediğine ve lehe hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığından sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. B. Sair yönlerden Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2024 tarihinde karar verildi.