Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/2802 · K. 2023/593

4. Ceza Dairesi         2021/2802 E.  ,  2023/593 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret Sanık ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık ... ve katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 129/3 üncü maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/4 üncü maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği, sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat ve hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarının yerinde olmadığına, sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararı yönünden ise vekalet ücreti verilmesine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Katılan sanık ... ve sanık ...'ın komşu oldukları, aralarında eve pencere açılması mevzusundan tartışma çıktığı, katılan sanık ...'ın sanık ...'ın babası olan ...'a yönelik "Benim ardıma bakacak kimsem yok, sizi yaşatmam, korkmam öldürürüm." şeklindeki sözlerle tehdit ettiği, sanık ...'ın ise katılan ...'a yönelik "Çok konuşma, daha senin evini başına yıkacağım, burada çingene diye kimse kalmayacak, ananı avradını sinkaf ederim, oraya gelirsem sizi deşerim." şeklindeki sözlerle tehdit ve hakaret ettiği, iddia olunmuştur. IV. GEREKÇE A. Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçundan kurulan hükümler yönünden; 1. Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat ve hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, tehdit suçu yönünden, katılan ...'ın beyanından başka delil bulunmaması, hakaret suçu yönünden ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belli olmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden; 1. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen vekâlet ücretine hükmedilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına, 5271 sayılı Kanun'un 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 inci maddeleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır. V. KARAR A. Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322 nci maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1800 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2023 tarihinde karar verildi.