Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/29238 · K. 2024/9733

4. Ceza Dairesi         2021/29238 E.  ,  2024/9733 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/677 E., 2016/525 K. SUÇ : Kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ..., ..., Ali Murat Topaloğlu, ..., ..., ..., ..., ..., O yer ve Üst Cumhuriyet savcıları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/3 üncü maddesine göre, Cumhuriyet savcılarının temyiz süresi hüküm tarihinden itibaren bir aydır. Üst Cumhuriyet savcısının 17.05.2016 tarihinde verilen hükmü süre geçtikten sonra 17.08.2016 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmıştır. Sanık ...'ın 06.06.2016 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 15.06.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu tespit edilmiştir. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 113 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanıklar ... ve ... hakkında cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların temyiz isteklerinin, suçu işlemediklerine, usul ve yasaya aykırı olan hükümlerin re'sen tespit edilecek sebeplerle bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, sanıklar ... ve ...'in beyanına itibar edilerek beraat kararı verilemeyeceğine mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, diğer sanıklar hakkında ise hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşarak verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir. Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanıklar hakkında Sarp Sınır Kapısı gümrük sahası önündeki giriş ve çıkışı kapatarak eylem yaptıkları, kamu hizmetlerinden yararlanma hakkının engellenmesi suçunu işledikleri iddiası ile açılan davada, sanıklar ... ve ...'in tehdit altında suçu işledikleri kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına, diğer sanıkların suçu işlediklerinden mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği, Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE A. Üst Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi Yönünden 1412 sayılı Kanun'un 310/3 üncü maddesine göre, Cumhuriyet savcılarının temyiz süresi hüküm tarihinden itibaren bir aydır. Üst Cumhuriyet savcısının 17.05.2016 tarihinde verilen hükmü süre geçtikten sonra 17.08.2016 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu bu nedenle temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.Sanık ...'ın Temyiz Talebi Yönünden Sanığın 06.06.2016 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 15.06.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. C. Sanıklar ... ile ... Hakkında Verilen Beraat Hükümleri Yönünden 1. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, tüm dosya kapsamında sanıkların suçu tehdit altında işlediklerini savunmaları ve kamera görüntülerinde birileri tarafından yönlendirildiklerinin anlaşılması nedeniyle Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sair Yönlerden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. D. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükümleri Yönünden 1.Sanıkların, Gürcistan'a geçişlerde sınır kapısında Türk şoförlerine sürekli sıkıntı çıkarıldığını, günlerce sebep gösterilmeden bekletildiklerini, ihtiyaçlarını karşılayamayacakları bir yerde beklemek zorunda kaldıklarını, bu sorunlarını ve seslerini yetkililere duyurmak için araçlarını sınır kapısının önüne park ederek eylem yaptıklarını savunmaları, kamera görüntülerinde saat 15.20 ile 18.10 aralığında eylem yaptıkları ve yetkililerle görüşülerek eyleme son verildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin temel hak ve hürriyetlerin kullanılması kapsamında olduğu, kamu kurumunun faaliyetini engelleme kastı bulunmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi, 2.Kabule göre de; Sanıklar ... ve ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamlara konu 4733 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden; hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a getirilen düzenlemelerin lehe hükümler içermesi karşısında sanıklar hakkında tekerrüre esas alınan ilamlar nedeniyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmemesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR A. Üst Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin, kararına yönelik Üst Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ...'ın Temyiz Talebi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, C. Sanıklar ... ile ... Hakkında Verilen Beraat Hükümleri Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık olmadığından temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, D. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükümleri Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıklar ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.